Hello to all!
De voorbije week is er veel gebeurd voor mijn eindwerk. Ik heb een lokale verpleegkundige ontmoet, die voor Djkoo werkt en hij helpt me om diabetici in de wijk te Interviewen. Dit gebeurt meestal 'savonds waarbij we bij de mensen thuis gaan. Ik vind het heel aangenaam om de lokale bevolking op die manier te leren kennen. Die Verpleegkundige kent echt iedereen en heeft me in contact gezet met een dr. Ba die zich bezig houdt met het opsporen van diabetici.
Van de week ben ik de Poste de Santé van Djkoo gaan bezoeken en heb ik kennisgemaakt met het personeel. Ze zijn echt vriendelijk en hun visie om de mensen in de wijk te helpen vind ik super! Ze zijn daar om de mensen te helpen en dat merk je. Ik vind het wel spijtig dat ik daar geen stage mag lopen, gezien de problemen die momenteel heersen tussen 1N4D en Djkoo. Die verpleegkundige doet zelfs gratis consultaties en verzorgingen voor mensen die arm zijn en geen geld hebben. ‘s Avonds werkt die in een apotheker om advies te geven aan mensen die niet naar een arts kunnen gaan. Hij doet ook huis bezoeken voor mensen in de wijk die niet of moeilijk kunnen bewegen. Ik vind het een goede verpleegkundige en heb heel veel respect en waardering voor wat hij in de wijk doet. Ik zou hem echt graag willen helpen, de tijd dat ik hier ben want zijn visie op verpleging ligt heel dicht bij mijn visie. Ik ga trachten een manier te vinden waarbij dit mogelijk wordt. Officieel mag ik daar niet zijn, maar aangezien dat hij me helpt voor mijn eindwerk mag ik daar wel zijn, begrijp je?
Anders, sta ik nog altijd in Dominique en ben daar nu 1 maand. Ik begin me te vervelen. Ik leer niet veel bij en zou graag iets anders willen zien. Wat ik wel leerrijk vind zijn de avond diensten. Zoals jullie weten heb ik 1 nacht op materniteit gestaan en 1 nacht in het weekend op “spoed” of beter gezegd Salle de Garde, wacht dienst dus. Het hangt wel van mij af om iets nieuws te leren, dat begrijp ik wel maar er zijn mensen die voor hindernissen zorgen. Ik doe nog altijd 1 dag op de wondzorg afdeling, 1 dag bij die dr. Sec (als hij daar is) en de andere dagen (als ik niet weg ben met die verpleegkundige van Djkoo of met dr. Ba) met Madame Sougu op pediatrie.
Ik probeer andere ziekenhuizen te bezoeken en het kan zijn dat ik op spoedgevallen in een modern ziekenhuis in Pikine mag bezoeken. Er is dus geen sprake van ergens anders stage te lopen, wel gaan bezoeken. Voor mij is dit ook wel stage! Codou (boekhoudster van 1N4D) kent een Vroedvrouw in een echt ziekenhuis en gaat ervoor zorgen dat ik ook 1 dagje mag gaan bezoeken. Alle beetjes helpen. Ik vind het belangrijk om een beetje van alles te kunnen zien, zodat mijn zicht op de gezondheidsinstellingen niet beperkt is, maar breed genoeg zodat ik een correcte en relevanter inzicht kan creëren van hoe de gezondheidszorg in Senegal verloopt.
Ik ben dus gisteren (3 maart) samen met dr. Ba en Pape Diop (Die verpleegkundige van Djkoo) een depistage voor o.a. diabetici gaan doen in één van de armste wijken van Pikine, die heet Gui naw- rails (= voorbij de spoorwegen), specifieke heet dat deel waar wij zijn geweest Bagdad. Amai, daar heb ik echt veel gezien. Huizen die verwoest zijn door de regen en onderwater zaten. De mensen ginder leven in nog slechter hygiënische omstandigheden. Er zijn zelfs mensen die tussen bergen vuilnis gaan zoeken voor dingen te recupereren om te verkopen en zo hun geld trachten te verdienen. Tis hier dus een beroep en de mensen die dat doen heten in Wolofs Boudjmans. Ze zoeken o.a. voor flessen (plastiek of glas) en kapotte sandalen.
Er waren heel veel mensen die zijn gekomen naar die poste de Santé in Bagdad. Daar hebben we (dr. Bas, Pape Diop, de arts van die poste de santé en ik samen met de apotheker van de poste de santé) 300 consultaties en verzorgingen gedaan! Ik was gewoon dood kapot nadien. Ik ben die dag om 6 uur opgestaan om daar te beginnen om 8 uur tot ongeveer 20 uur 's avonds. Daar tussen hebben we wel ’s middags gegeten, dus een uur pauze. Ik heb tot nu toe in Senegal nog nooit Senegalezen zo hard en zo snel zien werken. Ik stond echt verbaast van het aantal, dat we hebben geconsulteerd. Ah ja, ook belangrijk, alles was gratis. Wat hield nu de consultatie in? Wel, alleen de bloeddruk en glycemie test waar alle gegevens werden genoteerd. Nu kan ik heel goed de bloeddruk manueel nemen en heel vlot een glycemie test uitvoeren, Hé, hé (grapje).
Dit initiatief komt van dr. Bas om enerzijds die poste de santé te promoteren, anderzijds om zoveel mogelijk diabetici op te sporen. Bij de mensen met een hyperglycemie en hypertensie worden er rendez –vous gelegd voor de woensdag en vrijdag. Dit is dan de volgende stap en hier wordt er dan informatie en medicatie gegeven rond diabetes en cardio –vasculair lijden.
Vrijdag ga ik normaal gezien (hier zeggen ze Inshala, wat betekent als God het wil) terug gaan helpen. Inshala! Echt een woord dat ik van tijd haat en van tijd zelfs ook gebruik als ik het niet zeker weet. Een gemakswoordje!
Swat, van die dag heb ik ook van geprofiteerd om mijn interviews af te leggen voor mijn eindwerk. Nu heb ik in totaal 2O interviews (denk ik), ze zitten allemaal op mijn dictafoon. Ik moet ze nog allemaal verwerken, dus heb ik wat werk bij gekregen. Vanavond ga ik nog een paar interviews afleggen, hier in Icotaf.
Tot nu toe ben ik echt blij met wat dat ik meemaak, en deze week nog blijer omdat er vooruitgang is voor mijn eindwerk. Ik voel me hier goed (nog altijd) en vind dat het snel voorbij gaat. De dagen zijn lang, maar de weken vliegen voorbij. Met de groep meisjes voel ik me goed. Zondag Avond zijn er 2 nieuwe verpleegkundigen aangekomen (tis een koppel) en ergens ben ik blij want ik ga met hun kunnen praten over verpleegkundige zaken. Ze zullen zeker bepaalde zaken beter begrijpen. Anderzijds vind ik dat we met teveel zijn. In het appartement is het zo druk! Ik vind het moeilijk om tot rust te komen en me te concentreren als ik mijn verslagen en opdrachten schrijf. Tis hier gewoon te druk en ik heb stilte nodig om te werken. Ik ben niet boos op de meisjes, tis hun fout niet maar ik voel dat ik behoefte heb om alleen te zijn. Ik ben niet echt iemand dat constant bij een groep wil horen, integendeel!
Ik vind het zeer leuk om met hun lol te hebben en in de weekends plaatsen te gaan bezoeken. Langs een andere kant probeer ik toch mijn eigen ding te doen, op mijn eigen plaatselijke mensen te gaan bezoeken of met hun te praten zodat ik ze echt leert kennen. Ik ben daarvoor heel blij dat ik Pape Diop ken omdat hij veel mensen kent en hij neemt me overal mee.
Ik vind dat mijn kennis over de problematiek hier in Senegal aan het groeien is en omdat ik de zaken hier beter begrijp voel ik me ook beter en geeft dat een zekere voldoening. Ik weet beter waar de problemen zijn die zich situeren op economisch, sociale- en gezondsheids vlak. Ik zie ze staan en ik begrijp ze beter. Hopelijk begrijpen jullie wat ik hiermee wil zeggen. Ik voel me meer in staat om te helpen.
Nog een aantal zaken om te weten:
- Heb ik nog altijd problemen met mijn maag –en darmstelsel.
- Ik vind het eten hier heel lekker en van de slag eet ik veel (mening van Maguette)
- Ik ga morgen jus de bissap maken (Codou gaat me begeleiden)
- Ik vind dat ik niet genoeg foto’s neemt van de zaken dat ik waarneem en meemaak
- …..
Voila, het laatste nieuws!
Ally
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten