Hela iedereen!
Mijn vertrek was niet gemakkelijk. Er zijn zoveel mensen die ik ga missen. Ben aangekomen in België met 2uur vertraging en mijn mama, zusje, grootmoeder en mijn lief stonden er allemaal te wachten. Ik was zo blij iedereen terug te zien.
Mijn eerste indruk was dat het hier koud is, proper en structuur. De mensen lijken allemaal zo grijs en tuurlijk hier op straat zegt niemand geen dag!
Kapot was ik, maar ben toch iets gaan drinken met mijn zusjes. De volgende dag voelde ik me een beetje verloren. Ik wist echt niet met wat beginnen. Ik moet me weer aanpassen aan mijn oud leven en het zal een tijdje nemen, denk ik. Stap voor stap zeg ik altijd!
Nele is mij komen bezoeken en had een heel toffe cadeautje mee! Zo'n een briefje mee met Terug in België..... 't is even wennen. Daarbij kreeg ik allerlei lekkernijen vanuit België! Djeredjef!!!!
We hebben wat bijgepraat en dat deed deugd. Ze vertelde me dat het toch een aantal weken neemt vooraleer je weer alles gewoon wordt.
Iets ter zake: zelfs mijn lichaam moet zich weer aanpassen. Telkens als ik iets eet moet ik naar de wc lopen. Wat ik zal missen en wat ik niet zal missen zal ik op een latere tijdstip zeggen. Ik geef me wat tijd hiervoor!
Wat ik nu al mis:
- De Zon
- Leven buiten
- 's avonds Athaja gaan drinken en lekker praten over van alles
- De mensen begroten
Wat ik thuis apprecieer:
- Water uit de kraan
- Warme douche
- Mijn bed
- Structuur en properheid
- Echte koffie
Tot zo ver. Zaterdag moet ik al gaan werken en van de week heel veel werk voor school!
Ally
vrijdag 2 mei 2008
dinsdag 29 april 2008
Laatse dag
Het is ongeloofelijk raar vandaag. Afscheid nemen is zo moeilijk! Ik heb liever vlug dag zeggen vooraleer dat het te emotioneel wordt; Ik heb al 2 keer moeten wenen. Seydou gisteren aan het zeggen dat hij me gaat missen en dat hij het moeilijk heeft, want telkens hecht hij zich vast aan "die Belgen". Ik begon te wenen en hij ook. Van de morgen met Maguette was het ook niet simpel. Ze zei dat ik heel goed moest eten want het is de laatse keer dat ze voor mij gaat koken. En weeral moest ik wenen. Ik vind het niet gemakkelijk om afscheid te nemen van mensen waarmee ik 3 maand heb geleefd.
Zaterdagavond:
De traditie hier is dat de laatste weekend voorbehouden wordt aan diegene die vertrekt. Persoon in kwesteie mag dan kiezen wat doen. Ik heb gekozen voor een djembé avond op strand met een vuur! Echt heel gezellig. We hebben gedanst, gespeeld, gelachen, gebabbeld. De omgeving was ongeloofelijk. we zijn naar Malika strand geweest en daar is het pure natuur! Je zag ongeloofelijk veel sterren en de geur van de zee zorgde voor de juiste sfeer. We waren om 5uur 's morgens thuis.
Zondag:
Wou ik lekker zonnen en zwemmen dus zijn we naar Ngor geweest. Om 9uur opgestaan, gegeten en weg! We waren allemaal moe maar wisten dat we op het strand konden slapen. In de later namiddag zijn we lekkere vis gaan eten bij Mama Samba. Zondag avond thee gedronken en vroeg gaan slapen.
Gisteren avond:
Hebben we samen met de jongens, de meisjes, papa afrika en co een etentje georganiseerd. Sofie en ik hebben spaghetti klaargemaakt en meloen en mango's als dessert. Beide lekker, zoals Gaëlle het zegt. Daarna thee op zijn Senegalees! Ik vind dat het een mooie afsluiter is van mijn verblijf hier. We hebben goed gelachen en de herrinneringen van de voorbije maanden naar boven gehaald. Echt leuk!
Zo, en nu zit ik voor de pc met heel veel honger aan het wachten voor het lekker eten van Magutte. Nadien ga ik bij de mensen thuis om dag te zeggen. Van de avond gaan we bij Samba Thee drinken tot dat ik weg moet. In principe komt iedereen mee naar de vlieghaven. Dat vind ik echt leuk, maar tegelijkertijd moeilijk.
Ik ga vooral de lokale mensen missen. Hun warme hart zal ik niet vergeten. De zon en al die kinderen die op straat spelen zal ik ook missen.
Ik verlang naar een warme douche, naar mijn bed en naar mijn familie, vriend en vriendinnen.
Tot in Belgë
Ally
Zaterdagavond:
De traditie hier is dat de laatste weekend voorbehouden wordt aan diegene die vertrekt. Persoon in kwesteie mag dan kiezen wat doen. Ik heb gekozen voor een djembé avond op strand met een vuur! Echt heel gezellig. We hebben gedanst, gespeeld, gelachen, gebabbeld. De omgeving was ongeloofelijk. we zijn naar Malika strand geweest en daar is het pure natuur! Je zag ongeloofelijk veel sterren en de geur van de zee zorgde voor de juiste sfeer. We waren om 5uur 's morgens thuis.
Zondag:
Wou ik lekker zonnen en zwemmen dus zijn we naar Ngor geweest. Om 9uur opgestaan, gegeten en weg! We waren allemaal moe maar wisten dat we op het strand konden slapen. In de later namiddag zijn we lekkere vis gaan eten bij Mama Samba. Zondag avond thee gedronken en vroeg gaan slapen.
Gisteren avond:
Hebben we samen met de jongens, de meisjes, papa afrika en co een etentje georganiseerd. Sofie en ik hebben spaghetti klaargemaakt en meloen en mango's als dessert. Beide lekker, zoals Gaëlle het zegt. Daarna thee op zijn Senegalees! Ik vind dat het een mooie afsluiter is van mijn verblijf hier. We hebben goed gelachen en de herrinneringen van de voorbije maanden naar boven gehaald. Echt leuk!
Zo, en nu zit ik voor de pc met heel veel honger aan het wachten voor het lekker eten van Magutte. Nadien ga ik bij de mensen thuis om dag te zeggen. Van de avond gaan we bij Samba Thee drinken tot dat ik weg moet. In principe komt iedereen mee naar de vlieghaven. Dat vind ik echt leuk, maar tegelijkertijd moeilijk.
Ik ga vooral de lokale mensen missen. Hun warme hart zal ik niet vergeten. De zon en al die kinderen die op straat spelen zal ik ook missen.
Ik verlang naar een warme douche, naar mijn bed en naar mijn familie, vriend en vriendinnen.
Tot in Belgë
Ally
zaterdag 26 april 2008
Om af te ronden een presentatie over diabetes
Van de morgen zijn we (Codou, Maguette, Seydou en ik) heel vroeg opgestaan om alles gereed te maken. Merci voor de hulp! Echt waar
Hier zitten we, Pape Diop en ik. Glycemie testen aan het uitvoeren van de uitgenodigden in de wijk (ook de bekende diabetici). Allemaal nuchter.
Aan de andere kant van de tafel!
Nadien was er een ontbijt voorzien. Koffie, poedermelk, stokbrood met la vache qui riz. En natuurlijk zoetstof (Canderel).
De presentatie. Ik legde het uit in het frans en Serigne Ba in het Wolofs (merci).Wat een dag!
Ik ben om 5uur s' morgens opgestaan want ik kon niet meer slapen. Zoveel zenuwen voor vandaag, vooral omdat ik schrik had dat het een totaal flop zou worden. We zijn een half uur later begonnen, gezien we op één iemand moest wachten. Zo typisch hier in Senegal, niemand is op tijd. Ik ben wel zeer tevreden eigenlijk want het verliep heel vlotjes. Dus om 8u30 zijn we begonnen met de glycemie testen. Dit was natuurlijk een gelegenheid om nieuwe gevallen te ontdekkenin de wijk. Dan een gratis ontbijt, hiervoor zijn de meeste mensen gekomen (hi hi).
Dan mijn presentatie. Ik heb het heel simpel gehouden met veel foto's. mijn doel was dat mensen weten wat diabetes is en wat ze kunnen en moet doen om complicaties te voorkomen. Ik vond het perssonlijk heel lang, want alles moest vertaald worden. Maar ja, achteraf was er tijd voor vragen! iemand heeft me bedankt en zei dat ze nu pas haar ziekte begrijpt, na zoveel jaren! Dat vond ik heel leuk om te horen. Ik heb toch 1 iemand kunnen bereiken, YES. In het algemeen kreeg ik heel positieve feedback. Nogmaals hartelijk dank aan Alia die voor de organisatie zorgde.
Ally
Sensibilisering rond SOA's en chillen!!!
Dat was echt niet gemakkelijk. Ik heb vooral foto's getoond van de ziekten een de meest voorkomende symptomen en wat je daaraan kan doen!
De jongens vondt het in ieder geval leerrijk.
In het weekend zijn we lekker gaan zwemmen.
Zalig rusten na een drukke week. Zoo lekker de zon!vrijdag 25 april 2008
Abdoulaye Fall. Professeur de la 1iere section. 
Babacar. Merci pour ma tenu sénégalaise. Vous êtes formidable avec les talibès
Valerie et Lamine. Travaille avec les talibes
Amadou et Nele. Ana Amadou?
Papa Afrika et Samba. Merci pour les cours de jembee. Merci de montre la philosophie des Bayfalls et Yafalls. Peace and love!
Seydou! Merci pour votre sourire! Vous êtes in gardienne unique! Tu vas me manquer.Say You, Say Me! 18 avril je vais penser a toi. Maintenant une gazelle en moins.
Mama Maguette. Vous êtes une maman superbe! Anja neexna TROP!
Codou est ma meilleur amis ici en Sénégale. Je te tienne au coeur et a très bien tôt. Merci
Alia Fall, vous êtes très courageuse! Bonne chance et un grand merci.
Pape Diop, infirmier qui ma aider avec mon mémoire de fin d'année. Grâce a vous j'ai toute mes données pour que je réussir! DjëredjefMijn Laatste Week: Gemengde Gevoelens!!
Ja het zit er bijna op! Mijn verblijf en stage hier in Senegal is/ was een buitengewone evaring. Echt waar ik raad iedereen het aan. Je leert over een andere cultuur, over je werkveld en vooral over je eigen.
Ik ben ervan overtuigd dat het een meerwaarde is voor mij als mens en voor mijn persoonlijke ontplooiing.
Ik moet het wel toegeven, ik zit met gemengde gevoelens de laatste week! Ik ben blij om naar huis te gaan want mijn familie en vrienden mis ik! ik ben ook triestig want er zijn heel veel mensen hier in Pikine dat ik ten harte heb en echt ga missen. Om mijn eigen te troosten zeg ik dat ik terugkom binnen de 2 jaar. Ik meen het echt. De meisjes, andere stagiares hier ga ik ook missen. 3 maanden samen wonen is niet niks! Het is echt goed afgelopen, zo'n groep wil ik voor geen geld kwijt. Ik zie ze wel in België.
Vervolg:
De meisjes die bij mij is gekomen voor hulp omdat ze zwanger is heb ik al 2 dagen niet meer gezien. Ze is van gedacht veranderd en wou abortus plegen. Na veel praten ben ik te weten gekomen dat het eigenlijk haar vriend is die een abortus wilt. Ik heb haar verteld dat ze haar keuze moet respecteren! Ik heb mij geinformeerd over abortus plegen hier in Senegal. Het is verboden en als het gedaan wordt (geheimelijk want de arts loopt het risico om naar de gevangenis te moeten gaan) kost veel geld (zo'n 300 00 CFA minimum). Vaak wordt dit uitgevoerd door onbekwaam mensen die het natuurlijk goedkoper uitvoeren, maar met heel veel risico's. Dit heb ik allemaal verteld aan het koppel. Ik heb nogmaals de nadruk gelegd op het feit dat ze haar ouders inlicht. na veel praten zei ze tegen me: "kan je me niet meenemen naar België?" Tuurlijk zei ik dat het geen oplossing is, ik vertelde dat ik geen geld had en zelfs had ik het geld zou ik het niet doen. Zo'n typisch antwoord eigenlijk. Ze zien hier een Toubab en ze zien geld! Erg en veel te gemakkelijk. Ze hebben wel een gemakkelijk mentatliteit. Swat, ik heb haar al 2 dagen niet meer gezien en begin ik me zorgen te maken.
Iets anders:
Voor mijn verblijf hier af te ronden geef ik een vorming met een gratis glycemie test en ontbijt, gevolgd door een prensentatie en vragen voor de mensen in de wijk. Het gaat over diabetes en de thema is "Bien Connître le diabète". Samen met Pape Diop (verpleegkundige van Djkoo) en Serigne Ba (arts) gaan we trachten de mensen in de wijk te sensibiliseren rond diabetes, vooral voor de diabeteci zodat ze meer weten over hun ziekte.
Mijn eindwerk moet ik nog veel doen. Ik heb wel al mijn geggevens verzameld (interviews met diabetici en artsen en VP) en weet nu heel veel over de toestand in Pikine. Zoveel onwetenheid!
Zo, Tot nu Toe
Ally
Ik ben ervan overtuigd dat het een meerwaarde is voor mij als mens en voor mijn persoonlijke ontplooiing.
Ik moet het wel toegeven, ik zit met gemengde gevoelens de laatste week! Ik ben blij om naar huis te gaan want mijn familie en vrienden mis ik! ik ben ook triestig want er zijn heel veel mensen hier in Pikine dat ik ten harte heb en echt ga missen. Om mijn eigen te troosten zeg ik dat ik terugkom binnen de 2 jaar. Ik meen het echt. De meisjes, andere stagiares hier ga ik ook missen. 3 maanden samen wonen is niet niks! Het is echt goed afgelopen, zo'n groep wil ik voor geen geld kwijt. Ik zie ze wel in België.
Vervolg:
De meisjes die bij mij is gekomen voor hulp omdat ze zwanger is heb ik al 2 dagen niet meer gezien. Ze is van gedacht veranderd en wou abortus plegen. Na veel praten ben ik te weten gekomen dat het eigenlijk haar vriend is die een abortus wilt. Ik heb haar verteld dat ze haar keuze moet respecteren! Ik heb mij geinformeerd over abortus plegen hier in Senegal. Het is verboden en als het gedaan wordt (geheimelijk want de arts loopt het risico om naar de gevangenis te moeten gaan) kost veel geld (zo'n 300 00 CFA minimum). Vaak wordt dit uitgevoerd door onbekwaam mensen die het natuurlijk goedkoper uitvoeren, maar met heel veel risico's. Dit heb ik allemaal verteld aan het koppel. Ik heb nogmaals de nadruk gelegd op het feit dat ze haar ouders inlicht. na veel praten zei ze tegen me: "kan je me niet meenemen naar België?" Tuurlijk zei ik dat het geen oplossing is, ik vertelde dat ik geen geld had en zelfs had ik het geld zou ik het niet doen. Zo'n typisch antwoord eigenlijk. Ze zien hier een Toubab en ze zien geld! Erg en veel te gemakkelijk. Ze hebben wel een gemakkelijk mentatliteit. Swat, ik heb haar al 2 dagen niet meer gezien en begin ik me zorgen te maken.
Iets anders:
Voor mijn verblijf hier af te ronden geef ik een vorming met een gratis glycemie test en ontbijt, gevolgd door een prensentatie en vragen voor de mensen in de wijk. Het gaat over diabetes en de thema is "Bien Connître le diabète". Samen met Pape Diop (verpleegkundige van Djkoo) en Serigne Ba (arts) gaan we trachten de mensen in de wijk te sensibiliseren rond diabetes, vooral voor de diabeteci zodat ze meer weten over hun ziekte.
Mijn eindwerk moet ik nog veel doen. Ik heb wel al mijn geggevens verzameld (interviews met diabetici en artsen en VP) en weet nu heel veel over de toestand in Pikine. Zoveel onwetenheid!
Zo, Tot nu Toe
Ally
maandag 21 april 2008
Verjaardag van Seydou: 18 april
verjaardagskaart van Seydou. 's avonds heb ik hem een echte taartje gegeven. Seydou was onder de indruk en kon niet ophouden met lachen (wist niet of hij lacht of weent). hij was echt blij en zei dat het eerste keer was dat hij zijn verjaardag viert.
Abonneren op:
Posts (Atom)
