zondag 30 maart 2008

wondzorg bij genezen lepra zorgvragers


Bijhouden van het aantal ex lepra patienten
Hulpmiddel voor ex lepra zorgvragers. Voor het oefenen van kliene en grote motoriek.
Hier wassen de zorgvragers hun voeten met water en zeep. vervolgens wordt er gedurende 10 min hun voeten geweekt in een oplossing op basis van javel.
Een zorgvrager met een plantaire voetwonde thv een drukpunt.
Wondzorg. Hier wordt de dode huid weg geknipt, ontsmet met isobetadine en bedekt met een compressen en een windel.


Ik heb alleen foto's mogen trekken van de wonden van de zorgvragers. Verminkingen in het gelaat mocht ik niet fotogaferen. Begrijpelijk denk ik.



wondverzorgingen bij genezen lepra zorgvragers

Dus dinsdag en vrijdag namiddag wordt er bij de zusters verzorgingen gegeven aan ex -lepra patienten. Dit wil zeggen dat ze niet meer besmettelijk zijn en hebben alleen de gevolgen over van hun ziekte (wonden en verminkingen). De meneer die dit komt doen is afkomstig van een ziekenhuis in Dakar, Fann waar een tehuis (aparte afdeling) voor leprapatienten is. Hij houdt zich nu vooral bezig met de nazorg en preventie van ex lepra zorgvragers. Hij vertelde dat het aantal gevallen sterk gedaald is (1 op 1000 inwoners). Ik heb een brochure gekregen waarin uitleg gegeven wordt rond de ziekte, gericht voor de zorgvragers en waarop dat ze moeten letten.

Lepra is van oudsheer een gevreesde ziekte vanwege de misvormingen. Zelfs tot in het begin van deze eeuw hing men een koebel rond de nek van leprapatineten om om anderen op de hoogte te brengen van hun komst. Dit ziekte werd veroorzaakt door het Mycobacterium Leprae e leidt tot infectie en ziekte en is afhankelijk van de gastheer. De ziekte kan leiden tot polyneuropathieen en/of huidafwijkingen. Lepra is dus een aandoening van de huid en perifere zenuwen. Bij zenuwaantasting ontstaan sensibiliteitsverlies en paresen. Hierdoor treden er misvormingen op. Respiratoire overdracht via een druppelinfctie door multibacillaire patienten is de besmettingsweg.
Een vaccinatie tegen lepra is al jaren in ontwikkeling. Er is geen meldingsplicht voor deze ziekte.

Ex lepra zorgvragers worden nog altijd door de samenleving afgestoten. Dit vind ik spijtig want ze zijn genezen. Hierdoor vinden ze geen werk en kunnen ook geen familie opbouwen. Vaak gaan ze bedelen voor geld en leven in slechte omstandigheden.
De verzorgingen voor deze zorgvragers worden gratis gegeven. Tegelijkertijd geeft dit een gelegenheid aan de zorgvragers om samen te komen en te spreken over hun ziekte en de daarbij horende moeilijkheden.

Ally.

Sensibilisering en injectie afdeling bij de zusters

Hier zie je de dietist info geven rond borstvoeding. Er wordt ook getoond hoe je gezond eten bereidt met goedkoop en vindbare voedingsmiddelen.
Stagiares aan het sensibiliseren.
Effe iets anders! rond haar nek heeft ze een giri giri, afkomstig van de marabout en is voor het kind te beschermen tegen kwaad en ziekte. Iedereen draagt hier een giri giri voor welke reden dan ook. Er bestaan ook giri giri's tegen messensteken!
De injectie ruimte of "afdeling". Hier zie je wat ze hebben als materiaal.
Zie je de fout? Dit optreknaald blijft zo in het flacon en werd keer op keer gebruikt! Steriel werken bestaat hier niet!
Hello,

Wel de voorbije week bij de zusters is een echte ervaring geweest. De donderdag wordt er informatie gegeven aan moeders rond voeding en zorgen voor het kind. Ik vind dit een zeer mooie initiatief van hun en ik vind het zeer nuttig. De info dat gegeven wordt ging voornamelijk rond borstvoeding, dat dit veel beter is voor het kind dan artificiele baby voeding. Moeders kregen ook de kans om vragen te stellen en de vragen die aanbod kwamen zijn het volgende:
- hoeveel keer moet een zuigeling drinken per dag;
- wanneer mag een baby beginnen met eten van vaste voeding;
- hoelang slaapt een zuigeling, is het normaal dat mijn kind 5uur slaapt;
- ....

Andere thema's werden ook besproken en vooral werden moeders gesensibiliseerd rond:
- Blijven met je kind zeker tot 6 maand; die nooit alleen laten;
- symptomen zoals diarree, overgeven en koorts is een teken om naar de arts te gaan;



De stagiares hebben ook informatie gegeven aan iedereen die aan het wachten waren rond:
- brandwonden;
- depigmentatie van de huid.
Ik vond dit zeer goed. Er zijn veel brandwonden die voornamelijk worden veroorzaakt door heet thee of vuur (waarmee werd gekookt). Ze hebben voorzorgsmaatregelen gegeven, de gevolgen van brandwonden op korte en lange termijn. Ze hebben ook uitleg gegeven rond de functie van de huid. De tweede thema was depigmentatie van de huid. Veel vrouwen kopen allerlei producten om zich wit te maken. Dit heeft veel slechte gevolgen voor de huid en hierover werd uitgebreid over gesproken. Ik heb zelf vragen gesteld aan de stagiares en vroeg waarom vrouwen dit doen. Ze vertelden me dat wit zijn voor veel vrouwen mooi is en dat veel vrouwen worden beinvloedt of onder druk gezet van hun man of familie. Ze zei door hun bewust te maken van de gevolgen (zoals kanker) kunnen we veel vrouwen inzicht geven want vaak weten ze niet hoe slecht die producten zijn voor de huid. Er werd ook de nadruk gelegd op de kostprijs, want die producten zijn vrij duur. Een van de stagiares zei als een vrouw het geld niet heeft voor die producten te kopen dan gebruiken ze javel water! echt erg! Ze zouden van alles doen om hun wit te maken. Dit heeft volgens mij o.a. te maken met een onderdanigheidsgevoel! Bij de jonge generatie wordt dit minder gedaan zei een van de stagiares.
In de injectie afdeling waar er inspuitingen gegeven worden IM of IV is de plaatbepaling correct. Het optrekken van medicatie gebeurt niet steriel. Bij het optrekken van NaCl (oplosmiddel) wordt er gewoon doorheen het flacon (plastiek) geprikt zonder deze te ontsmetten.
Zo, zo weet jullie meer over mijn stage ervaring bij de zusters.
Ally

woensdag 26 maart 2008

Gelukkige verjaardag Yasmina. Echt een tof meid! Ze eet graag en meestal praten we over eten!
Lien, happy birthday! verjaart ook op de 29ste maart. Leuke feestje, en daarvoor moet je niet sorry zeggen (ze zegt vaak sorry).
Tina. Open en eerlijk. Zegt altijd wat op haar hart ligt. En vormt de mooiste koppel ooit met Jan Pieter. Echt waar, jullie zijn voor elkaar gemaakt. Ik zal er zijn op de trouw!
Nele, my roomie. Kan op een heel leuke manier vertalen: "je suis pas bricoler pour ce soir! hé hé.
Ik ga je missen en ik hoop dat we in Belgie nog vrienden zullen blijven.
Dirk. De big boss van 1N4D! Een dikke merci! Mijn ervaring hier in Senegal is zo fantastisch en hiervoor wil ik je van de diepste van mijn hart bedanken. Ik bewonder wat je hier doet in Senegal en weet goed dat 1N4D op mij mag rekenen.

Verjaardag van Yasmina

Na het eten zijn we een ijsje gaan halen
Een glas gaan drinken in de Viking

Ward en Sophie
Amadou en Nele

De KUS
De mannen
De dibeterie: lekker en anders

3 verschillende kruiden, uien, mosterd en mini brochetten met brood

Verjaardag van Yasmina 25 maart

'S morgens de verjaardag stoel, cackejes en cadeaus

Verassing!
Ready for a night Dakar!
Wachten op Samba

NDCV: chez les soeurs

Hier zie je hoe ze de pap maken. Vrij lekker!
De wondzorgkar
Werkblad van de wondzorgkar.
Links Violet oplossing voor de behandeling van schurft en rechts Escargot ook voor schurft.

NDCV: chez les soeurs

Hier zie je hoe de thermometers worden gereinigd en ontsmet.
Zie tekst voor meer uitleg
Een vader die een opdracht heeft gekregen van de dietist om de juiste hoeveelheid pillen te pletten zelf aan het kind te geven (meer uitleg lees tekst). Zelf uitvoeren om het te begrijpen is de boodschap!

Na een consulatatie bij de arts of verpleegkundige gaat de moeder en kind naar de voeding afdeling bij de dietist om een portie pap te krijgen. De moeder moet deze ook maken en wordt er info gegeven rond voeding. Het kind wordt hier ook gewogen.

Gelukkig kindje na zijn papje!

Schattig!

Stage bij de zusters



Vandaag (25 maart) was mijn eerste stage dag bij de zusters. Mijn eerste indruk is zeer goed. Wat mij vooral is bijgebleven is hun organisatie.
Samen met een Senegalese stagiaire (eerste jaar vroedvrouw) moest ik de temperatuur nemen van de zorgvragers die aan het wachten waren. De meeste zorgvragers waren kinderen tot aan de leeftijd van 15 jaar. Naast de temperatuur nemen moesten we nagaan of de zorgvragers hun fiche bij hadden, zoniet moesten we een maken. Op het fiche werd de naam, leeftijd, temperatuur, symptomen, diagnose en behandeling genoteerd.
De thermometers die gebruikt worden zijn kwik thermometers. De thermometers worden rectaal geplaatst tot aan de leeftijd van 3 jaar, anders wordt de temperatuur axillair gemeten.
De thermometers worden gedurende 10min axillaire en/of rectaal geplaatst. Na gebruik worden de thermometers gereinigd en ontsmet.

Aangezien dat het mijn eerste dag was bij de zusters vond ik het normaal dat ze me een eenvoudige job hebben geven. Ook vond ik het zeer leuk om samen met een Senegalese Stagiaire te mogen werken. Ik heb aan de stagiaire vol vragen kunnen stellen over hoe ze de zaken inziet betreffende de gezondheidsstructuren en manier van werken. Ik heb de tijd gekregen om te observeren en vragen te stellen.

Wat bij mij vooral is bijgebleven vandaag is hun organisatie. Er is een duidelijke wachtrij waar iedereen een fiche heeft en waarbij een parameter werd genomen op voorrand.
Zelfs het materiaal dat gebruikt werd is gestructureerd. Iedereen weet waar alles ligt. Dit vind ik zeer belangrijk zodat men vlot en correct kan werken. Er is ook veel minder personeel. Iedereen heeft zijn werk. Het is niet zoals in Dominique waar 5 mensen instaan voor een vaccinatie te geven en te noteren. Hun organisatie straalt rust en professionalisme uit en ik denk dat de zorgvragers die naar de zusters komen, komen o.a. hiervoor.
Ik vind dat de omgeving goed werd onderhouden. Ik zie overal vuilnisbakken staan en het ziet er hygiënische uit. Ik heb opgemerkt dat er ’s morgens en ’s namiddags werd gekuist.
De manier waarop de temperatuur wordt genomen is correct en hygiënisch. Bij het axillaire meten wordt er 0,5°C bijgevoegd aan de gemeten temperatuur. Bij het reinigen wordt er 3 emmers gebruikt. Één met javel en zeep, één met water voor te reinigen en één met puur javel.
Ik voelde me nuttig vandaag en we hebben veel zorgvragers geholpen, dankzij o.a. de organisatie en visie op gezondheid en ziekte.

Bij de zusters is er een afdeling waar een diëtist educatie en sensibiliseren geeft rondom voeding en ook hoe bepaalde geneesmiddelen dient genomen te worden. Hier worden de kinderen gewogen en in functie van de klachten wordt er informatie gegeven.
In vergelijking met Dominique vind ik het dieet afdeling een zeer goed en heel nuttig initiatief. Deze afdeling geeft een echte meerwaarde aan de poste de santé van de zusters die niet bestaat in Dominique.
Er wordt dus uitleg gegeven aan moeders rondom voeding. Er wordt uitgelegd wat een kind nodig heeft in zijn dagelijkse voeding en wat niet, rekening houdend met hun financiële mogelijkheden. Naast de uitleg wordt er een aantal zaken ter plaatse uitgevoerd. Een moeder moet tonen aan de diëtist hoe ze een bepaalde medicatie aan haar kind moet gegeven. Als de moeder vragen heeft of een handeling slecht uitvoert wordt hierop uitleg gegeven.
Ik vind het heel goed dat ze de moeders het zelf laten uitvoeren, zo is men zekerder dat de medicatie en geneesmiddelen correct werd gegeven.
Er wordt in ieder geval aan elk kind en portie pap gegeven die ook te koop is. De pap is samengesteld uit een soort bloem, melk en boter en een klein beetje suiker. Ik vind het nog lekker en doet me denken aan een ontbijt pap dat ik vroeger at. Moeders maken deze pap zelf.

Om af te sluiten, vind ik dit noodzakelijk aangezien er heel veel moeders zijn die onwetend zijn rond goede voeding, het innemen van geneesmiddelen en nog andere zaken. Er zijn nog altijd heel veel vrouwen die ongeschoold zijn en niet kunnen schrijven of lezen. Dit weten, weet men dat het geen zin heeft om alleen te zeggen dat ze iets moeten doen. Als moeders niet begrijpen waarom en hoe dan gaan ze het ook niet doen. De basis is educatie en zelfs in de gezondheidszorg hier in Senegal moet hier heel veel aandacht aan besteed worden.

dinsdag 25 maart 2008

Paasmaandag en laatste weetjes

Salam malekoum!

Wel op paasmaandag heb ik niet zoveel gedaan. Ik moest niet gaan werken dus heb ik lang kunnen slapen (Tot 10uur). Toen ik ben opgestaan was er veel volk in de leefruimte. Dirk en een paar toeristen vanuit Belgie zijn het wijk komen bezoeken. Samen met de andere stagiaires hebben we de wijk bezocht en wat uitleg gegeven. We zijn langs het schooltje van Yasmina en Lien geweest, langs de markt en langs het ziekenhuis waar ik werk. Nadien zijn we naar Gynauwrails geweest om de marabouts en talibes te bezoeken. Heel veel gestapt dus! Rond 15uur lekker gegeten (Tjeb u jem) en dan een klein beetje gewerkt voor school. Nadien ben ik in slaap gevallen en om 17uur kwam Sophie en Ward mij wakker maken om naar de bank te gaan voor geld af te halen. De 3de bank automaat had nog geld en gelukkig want ik had geen Cfa op zak! Dan zijn we brood, fruit en koekjes gaan halen voor het avondmaal. Heel veel suikers binnen, maar dat mag voor ene keer want het is toch pasen.
Ik heb ook cakejes gekocht en chips voor de verjaardag van Yasmina, vandaag dus! Deze morgen hebben we dat allemaal klaar gelegd als verassing. En Ja ze was verast! Vanavond gaan we in Dakar eten voor haar verjaardag. Samen met Dirk, Alia, Seydou en onze bende vrienden dat we hier heb leren kennen. Het gaat dus echt leuk worden.

Binnenkort is het ook de verjaardag van Lien en mijzelf. We verjaarden op dezelfde dag (29 maart). We gaan zaterdag avond een feestje organiseren hier op de appartement. Een BBQ met een beetje muziek en al onze kennissen zijn uitgenodigd. Het feestje is ook voor Yasmina en Nele.
Als jullie het nog niet weten vertrek ze binnenkort (de 3de april). My roomie gaat weg! Als ik daaraan denk moet ik wenen want ik ga haar echt missen. Zoizo gaan we afspreken in Belgie want ze is een echte vriendin geworden.

Nog een aantal weetjes:
- Ik vind het bij de zusters waar ik stage loop super leuk;
- Ik heb zondag een mega dikke hamburger gegeten om middennacht;
- Ik voel me hier echt thuis en wil niet denken aan mijn vertrek!
- 3 maand stage in het buitenland is veel te kort;
- Mijn maag en darmen gaan goed samen met de rest van mijn gezondheid;
- Mijn grootste schrik is ziek worden (heb ik hier in Senegal beseft);
-Ik ga binnenkort met een traditionele geneesheer praten, spannend;
- Mijn Eindwerk vlot niet zo goed
-......

zondag 23 maart 2008

Voorbije week

Salam malekoum!
Nga Def?

Het is weer een tijdje geleden dat ik nog iets heb geschreven. So here Goes!
Wel op mijn stage plaats in Dominique loopt alles goed. Ik sta daar bijna 2 maand! Ongeloofelijk. De voorbije week heb ik 2 zaken dat ik de moeite waard vind om te vermelden. De Vrijdag stond ik op de wondzorg afdeling waar ik een brandwonde van de derde graad moest verzorgen van een meisje van 6 jaar. De wonde bevondt zich op haar linker onderbeen en nam haar hele been in beslag. De meest voorkomende kleur was geel (geinfecteerd) met rode randen. Dus moest ik eerst het oude verband verwijderen en dat ging heel moeilijk want het waren compressen en een windel die echt ingedroogd waren in het wondbed. Ik besloot om eerst het oude verband nat te maken met water zodat het gemakkelijker kon verwijderd worden. Het meisje had heel veel pijn en liet me moeilijk aan haar wonde komen. Dit weten, heb ik met haar afgesproken om me te helpen het oude verband te verwijderen en als ze te veel pijn had dat we dan effe stopten (alles op haar tijd dus). Het ging heel vlot, wel langer genomen maar dit vond ik helemaal niet erg. Ze huilde niet en dat vond ik belangrijk.
Eens het verband af, ben ik begonnen met het wonde te reinigen met gedilueerde isobetadine volgens techniek natuurlijk (van boven naar beneden en van buiten naar binnen). De "verpleegkundige" die me de hele tijd in de gaten hield was hiermee niet akkoord. Ik zeg "verpleegkundige" want ze heeft geen diploma, wel 2o jaar ervaring. Swat, ze zei tegen me dat ik de wonde goed moest reiniging. Ik moest van haar haar hard wrijven met heen -en weer bewegingen. Ik legde haar uit waarom ik de wonde zo reinigde in de hoop dat ze mijn logica zou begrijpen, maar helaas was ze hier te koppig voor. Vervolgens heeft ze de pincet uit mijn handen genomen en het meisjes vastgepakt zodat ze niet kon bewegen en begon ze maar te reinigen volgens haar techniek. Och arme dat meisje, ze was aan het schreeuwen van de pijn en ik kon daar echt niet goed tegen. Ik ben naar buiten gegaan en begon te wenen. Ik was echt boos! Ik vertelde dat wat ze deed niet correct was want ze brengt bacterien van het vuil gedeelte naar het pas proper gemaakte gedeelte. Ook had ze geen geduld om dat volgens het tempo van het meisje te doen. Het was precies of het kind pijn moest hebben zodat men weet dat haar wonde goed werd verzorgd.
Toen ik mijn emoties onder controle had ben ik weer binnen gegaan. Ik zei tegen haar dat ik mijn techniek op school heb geleerd en als ik een wond verzorg doe ik het volgens techniek. Ik vertelde verder dat ze de keuze had, ofwel verzorg ik de wonde ofwel zij en dat ik mij niet ging aanpassen aan haar werkwijze. De basisprincipes van wondzorg zijn voor mij belangrijk. Je aanpassen op andere gebieden is mogelijk en normaal, gezien de context en middelen. Ze besloot om de wonde verder te verzorgen.
Natuurlijk kwam iedereen kijken wat er aan de hand was. Die verpleegkundige is achteraf madame Sougu gaan halen (uit schrik dat ze haar job zou verliezen, zei madame Sougu tegen me. Dat was nu ook niet mijn bedoeling, ik wou gewoon dat ze mijn werkwijze begreep.) en madame Sougu zei dat ik gelijk had en dat ik het niet te veel me moest aan trekken.
We zullen zien, pas binnen 2 weken sta ik weer op de wondzorg afdeling. Genoeg tijd om voor ons beide deze situatie te verwerken.

Tweede merkwaardige gebeurtenis gebeurde op dezelfde dag (vrijdag), ietjse na het eerste boven vermelde situatie. Dus ineens kwam een hele hoop mensen de wondzorg afdeling binnen met een comateuze man vol bloed. Het was een man van rond de 25 jaar en van wat ik gehoord heb was die een dief. In eertse instantie heb ik zijn pols gevoeld thv arterie carotis die nauwelijks voelbaar was en heb ik zijn ademhaling geobserveerd (zeer traag). Er was ook geen wonde te zien (open huid wond). Er kwam heel veel vers (licht rood) bloed via zijn mond naar buiten en het wit van zijn ogen waren rood. Na een paar minuten was die overleden. Volgens mij heeft die gewoon inwendig gebloedt (interne hemorragie). Als ik op zijn buik duwde kwam er echt veel licht rood bloed en schuimig naar buiten. Ik denk dat het van zijn longen komt. Swat, genoeg details! Na zijn overlijden hebben we (de hoofdverpleegkundigen, ik en 2 onbekend mannen) de man schoon gemaakt en zijn handen en voeten vastgemaakt. We hebben vervolgens een soort laken over hem gelegd. De overleden man moest naar een andere ziekenhuis gebracht worden zodat een autopsie kan verricht worden om de doodsoorzaak vast te stellen. We zijn buiten de afdeling gekomen waar familie en andere mensen wachten. Het slecht nieuws werd meegedeelt en begon de moeder en zuster kei hard te wenen (heel emotioneel en uitbundig). Mensen rondom begonnen ook te wenen en van de slag moest ik ook wenen. Het was een heel intense moment voor mij. De mensen rondom hebben echt empathie voor het verlies van de familie.
Achteraf werd aan ons verteld dat de overlevende gevochten had. Volgens mij hebben ze die gewoon dood geklopt!

Om te besluiten moet ik zeggen dat voorbije vrijdag een vrij emotionele dag was voor mij.
Komende week loop ik één week stage bij de zusters want nadien sluiten ze de poste de santé want ze gaan in verlof. Ik zal toch een klien idee kunnen vormen van hoe de zusters te werk gaan met zieken en gezondheid.
Mijn eindwerk vlot heel traag, moet ik zeggen. Ik ben bezig met interviews met de zorgverleners. Mijn gegevens verwerken moet ik nog doen, ik voel dat ik niet genoeg tijd ga hebben. Er is hier zoveel te doen en te beleven dat ik moeilijk achter mijn pc kan zitten.
Ik ga, gelijk gewoonlijk het heel druk hebben met stapels werk. Dat zijn zorgen voor later. Ik tracht elke dag een beetje te doen.

Ligiligi
Ally

Lessen Gembee: strand Pikine

Hier zitten we bij het huis van Papa Afrika. We moesten eerst langs hier om de gembees te gaan halen. Hier zie je een van de groepsleden.

Op strand zijn we iets heel raars tegen gekomen. We weten echt niet wat het is. het lijkt op een grote slak zonder huisje. Weet iemand wat dit zou kunnen zijn?
Tina en ik, zo hard ons best doen om de eerste passen te leren. Vrij goed gespeeld als ik dat mag zeggen. Papa Afrika had zijn werk met ons (hé hé)


woensdag 19 maart 2008


Notre Dame Cap vert: poste de santé chez les soeurs

In de Poste de santé bij de zusters wordt heel veel visueel gemaakt. Dat vind ik gewoon weg heel goed! Dit helpt echt de mensen om een bepaalde ziekte te kaderen en om het beter begrijpbaar te maken. Spijtig genoeg vind je dit niet overaal of niet genoeg. Ik zie echt bij de zusters dat ze proberen veel te visualiseren.
Hier zijn een aantal posters die terug te vinden zijn in de poste de santé. Er wordt ook bijkomende uitleg gegeven.