Le Grand Magal De Touba

Cheikh Amadou Bamba

MAGAL 26 febuari 2008 om 10uur

In Senegal vermengden de Islamitische gebruiken zich snel met traditionele elementen van het animisme. Hieruit ontstond een heel Afrikaanse vorm van Islam die aan het einde van de 19de eeuw een officiële vorm aannam met de komst van de Senegalese Cheikh Amadou Bamba. Hij werd de stichter van de Broederschap van de Mouriden.'Magal' is Wolof voor: hulde brengen, vereren, vieren. En dat doen dan ook jaarlijks tussen de 1 en 2 miljoen Mouriden tijdens de grote Magal van Touba. Het is zonder twijfel één van de grootste happenings van het jaar. Het is een ware volksverhuizing die niemand in het land (Mouride of niet) onberoerd laat. Gelovigen trekken naar Touba gebruikmakend van alles dat als transportmiddel dienst kan doen. In die periode is er nauwelijks nog een taxi of bus te vinden in Dakar.De oorsprong van deze Magal is het onvrijwillige vertrek van Cheikh Amadou uit Senegal in 1895. Hij werd door de Fransen voor een periode van 7 jaar verbannen naar Gabon. Met als doel zijn moraal en dat van zijn volgelingen te breken. Maar het Mouridisme groeide in kracht, ook tijdens de afwezigheid van zijn spirituele leider. Met de Magal herdenken Mouriden het vertrek van hun gids naar Gabon (en niet zijn terugkeer zoals vaak gedacht wordt). Behalve het herdenken van vertrek van de Cheikh is het met name een demonstratie van dankbaarheid (naar God en de Cheikh) en verbondenheid en solidariteit van de Mouriden. De eerste Magal vond plaats in 1928.
Bron: http://www.voem-vzw.be/

Zie ook: http://www.myhero.com/

Tijdens dit feestelijk gebeurtenis is het hier in Pikine heel kalm. Er zijn nauwelijks mensen op straat en heel weinig taxi's en car rapides op de baan. Zelfs vandaag in het ziekenhuis Dominique waren er nauwelijks patienten, zelfs de zieken zijn vertrokken! Tis echt een 3 -daagse feest (ma, di en woe). Ik vind het persoonlijk niet zo erg dat het hier in Pikine rustig is, het doet me deugd.

In de maand maart is het de beurt aan de ander ethnisch groep om te feesten. Er zijn zo'n 7 ethnische groepen hier in Senegal, waarvan elk hun Marabouts hebben. Meer info krijgen jullie als ik meer weet.
Voila, een beetje cultuur mag ook hé

Ally

Laatste nieuws

Hello,


De laatste nieuws omtrent een aantal zorgvragers:

* Jongen van 2 jaar met zijn grootmoeder.
Dus die heeft TBC en HIV. Dit werd vastgestelt dmv een sputum -en bloedanalyse. Hij verblijft nogaltijd in het ziekenhuis en het gaat ok met hem. Hij krijgt vocht toegediend I.V en is bewust. Hij is nog heel zwak en ik denk dat het een tijdje gaat duren vooraleer hij het ziekenhuis mag verlaten. Zijn moeder blijft ook in het ziekenhuis en heeft bevestigt dat ze HIV heeft. Dat alles wat ik weet momenteel, maar ik hou jullie op de hoogte.

* Mevrouw met haar open wonde op haar borst.
Ze komt nog altijd naar de petite chirurgie om haar borst te laten verzorgen. Ik denk niet dat ze naar een andere ziekenhuis wil gaan enerzijds uit schaamte, anderzijds heeft ze het geld niet voor. We zullen zien. Hiervoor ga ik toch met de hoofdverpleegkundige van de dienst praten.

* Mevrouw die bevallen is op straat.
Dus zoals jullie weten gaat alles heel goed met de baby. De mevrouw had een heel hoge bloeddruk van 18/14 mmHg en na de bevalling bleef ze bloeden. Ze is die avond naar Roi Boudwijn (andere ziekenhuis) gegaan. Zij hebben de bloeding kunnen stoppen en ze moest geen bloed krijgen. Ze was wel heel zwak en bleef één nacht in het ziekenhuis. De sage -femme vertelde me dat het goed komt met haar!

Banbenenyon
Ally

Opmerking

Dag beste lezers,

Ik moet wel toegeven dat ik veel fouten maak als ik schrijf. Het betreft zowel dt, het of de fouten en grammatica fouten. Ik heb de indruk dat ik niet meer kan schrijven. Ik vraag me af of het te maken heeft met het feit dat ik in het buitenland zit waar er Frans en Wolofs gesproken wordt. Ik weet van mijn eigen dat ik zoizo fouten maak, maar ik vind dat het vergergerd is.
Hopelijk begrijpen jullie mijn verhalen. Ik ga iemand vragen om me hierbij te helpen.
Sorry !
Ally

Zaterdag avond: De wacht dienst van 18u tot 8u!!!!

Salam Malekoum,

Dit Weekend heb ik gewerkt en samen met Madame Sougu hebben we de wacht gedaan van 18uur tot 8 uur s' morgens. Hier is dat normaal zo lange uren te werken. Ik vertelde aan Madame Sougu dat in Belgie wetten bestaan en dat wij 8uur aan een stuk doorwerken! Van de slag wil ze naar Belgie komen. Verpleegkundigen hier hebben echt lange uren, meer verantwoordelijklheid en worden slecht betaald, dus ik begrijp haar wel.
Wat kom je tegen als je de nacht doet? Vooral mensen met verwondingen zoals verwondingen veroorzaakt door een messteek, een stuk glas of brandwonden. Elke zorgvrager die zich verwondt krijgt een spuit tegen Tetanus. Naast wonden zijn er zorgvragers met hoge koorts, long infecties, blaas ontstekingen,....
Er was een zorgvrager met een prostaatvergroting, waarbij er een afsluiting was van de urethra. Zijn blaas was zo opgezet dat we die moesten puncteren met naald en spuit om hem ondertussen te verlossen van zijn pijn. Zijn vrouw moest naar een apotheker gaan om een Sonde te kopen en dit heeft één uur genomen. De apothteker van het ziekenhuis heeft zo'n zaken niet in voorraad.

Er was een momentje van stilte en Madame Sougu heeft een telefoontje gekregen dat haar schoon zus ging bevallen. We zijn dan stiekem naar het ziekenhuis in Padouwa gegaan met de Ambulance. De 2de verpleegkundigen van wacht is daar gebleven. Ik heb nog nooit Senegalezen zo snel zien gaan! Ik had echt schrik in de ambulance, maar ik vond het zo spannend!!! De heen -en terug reis heeft 20min genomen. Tis wel gemakkelijk met een ambulance want iedereen maakt de weg vrij voor je. Aangekomen in het ziekenhuis Nabil Chauchier (goed ziekenhuis, ze hebben alles van materiaal en uitrusting en daar worden operaties uitgevoert) heb ik haar schoonzus ontmoet. Ze had heel veel pijn en wou niet bevallen, ze wou geopereerd worden. Madame Sougu heeft haar vertelt dat het normaal was dat ze pijn had en dat ze niet lastig moest doen anders gaan ze boos worden op haar. We zijn dan vertrokken. Rond Middennacht is ze bevallen, geen operatie! Tis een meisje en ik ben uitgenodigd voor de doop feest.
Van 3uur tot 6 uur s' morgens heb ik geslapen en de muggen hebben me goed gehad!! Kwas vergeten me in te wrijven met muggenmelk!

Om 8 uur ben ik naar huis geweest. Ik heb me gewassen, mijn ontbijt genomen en ben met de rest mee naar Ngor geweest. Daar heb ik op strand gelegen maar kon niet slapen. Ik heb genoten van de zon en omgeving. Rond 19uur was ik terug thuis, kheb gegeten en wat geskyped en om 21uur ben ik gaan slapen. Ik heb echt heel lekker geslapen!
Vandaag en morgen moet ik niet gaan werken!! Dit heeft o.a. te maken met het jaarlijks feest dat Touba noemt! Iedereen die kan vertrekt naar Touba om te gaan bidden. Het zal heel kalm worden in Pikine en dat vind ik helemaal niet erg! Touba was een heel bekende Marabout.

Zo, tot de volgende
Ally

Vrijdagse kledij

Ikke, Maguette, Tina en Codou

De 3 Toubabs omgevormd in Nihouls

(De blanken omgevormd in Zwarten)

Vrijdag morgen opgestaan en met veel moed mijn nieuwe outfit aangedaan. Maguette was de eerste om mij te zien en amai wat een reactie! Ze moest lachen en klappen in haar handen toen ze me zag. Achteraf zei ze dat het heel mooi was en ik heb haar gevraagd om mijn hoofdstuk te doen, want ik kon het niet. Ze heeft dat heel goed gedaan!

Na het ontbijt zoals gewoonlijk ben ik naar het ziekenhuis gestapt en onderweg heel wat reacties. Ik voelde me echt niet op mijn gemak! Iedereen keek nog meer naar mij en veel mensen hebben gezegd dat het super mooi was. Aangekomen in het ziekenhuis en mijn Collega's kon hun ogen niet geloven! Ze waren zo blij en hebben iedereen in dat ziekenhuis geroepen om mijn kledij te komen bezichtigen. Kheb me achteraf rap uitgekleed en was blij om mijn schort aan te hebben!

Mama Pilbil wilt een foto van mij en mijn Collega's zijn blij dat ik me intergreer in hun Cultuur. Ik voel dat de relatie met mijn collega's hechter wordt en dat ze me meer vertrouwen. Het heeft een maand genomen om mij goed te voelen in mijn omgeving. Ja, woensdag ben ik hier al 1 maand! Ongeloofelijk hoe de tijd doorvliegt.

Wat info over de Vrijdagse kledij. Dus elke vrijdag wordt hier de traditionele outfits gedragen en dit noemt Olofs kledij. Het rokje noemt men een panne, een soort wikkel rok en echt gemakkelijk om te dragen als je het goed aan doet. Ik heb mijn panne slecht aangedaan en kon niet stappen (ik stapte gelijk een eend) omdat ik ze te strak heb aangedaan. Maguette legde me uit dat ik me benen moest spreiden als ik die aandoe. Ik vond mijn kledij ook heel mooi en ik ben blij dat de kleur me past. Bij het kiezen van de stof en kleur heb ik zo getwijfeld om geel te nemen, maar het past me! Ik ben van plan om nog een kleedje te maken, wel in een andere soort stof (Bassin, wat Maguette aan heeft, wel in een andere kleur). Nu de prijs, voor de stof heb ik 7000Cfa betaald en het te maken heb ik 3000Cfa betaald. Dus in totaal 10 000 Cfa wat overeenkomt met 15 Euro.

Voor wie het nog niet weet. Maguette is onze kokkin en poetsvrouw en amai, ze kan leker koken en is echt heel vriendelijk. Zij is mijn Zwarte Mama!!! Trouwens mijn Senegaleze naam is maguette!

Dan heb je Codou, Secetaresse van 1N4D. Zij houdt zich bezig met de boekhouding, vergaderingen en helpt de stagaires in het zoeken naar contacten. Zij helpt me in het zoeken naar diabetici en helpt me om in contact te komen met andere ziekenhuizen. Ze is ondertussen echt een vriendin geworden. Codou heeft ons geholpen voor het zoeken naar stof en haar zus heeft ons kledij gemaakt.

Ally

Op zoek naar avond eten

Hier zie je een kraampje op straat. Ze verkopen broodjes met van alles!

Ruikt super lekker, vooral als je honger hebt.

Ik heb een broodje gekocht voor 6ooCFA, met Vlees, groentjes, ei, pikante sausje en frietjes!

Hier is de Sla met tomaten en ajuinen.

Echt lekker!!!!

Eind Resultaat!

Ik vond de broodje een beetje droog, dus heb ik wat mayonaise toegevoegd!

We dachten dat het Rundvlees was, FOUT twas Lever!!!!!

Enkele Foto's van op materniteit

Ik wou zou graag filmen of foto's maken maar dit mocht niet. Tis echt een intiem moment en ik begrijp dat wel. Trouwens er was geen tijd! Dus heb ik Foto's gamaakt van de Zaal en de emmers die gebruikt worden om de instumenten proper te maken (3 mooi op een rij). Kheb een aantal protocols, hier is eentje. Tis wel niet duidelijk, maar boh je ziet het!

Vies en toch Mooi: Dat Kan!!

Hello to all,

Zoals jullie weten heb ik Woensdag avond op materniteit gezeten. Ik hoopte dat ik een bevalling zou meemaken, kheb dus 7 bevallingen meegemaakt!! Van De 7 heb Ik 2 uitgevoerd (natuurlijk onder toezicht van de Sage -femme). De eerste, moest ik observeren. Hoe gaat dit en wat heb ik geleerd gaat als volgt:
- Voorbereiding:
Eerst wordt er een klinische onderzoek uitgevoerd. De bloeddruk van de vrouw wordt genomen, palpatie van de buik om de houding te bepalen. Je voelt dus degelijk de kant van de rug en het hoofdje dat naar beneden is, klaar om naar buiten te komen. Dan wordt er geluisterd naar de hart en wordt de buik in de lengte gemeten, te beginnen aan de pubis. Er wordt ook nagegaan of de zwangere vrouw aan anemie lijdt door te kijken naar de mucosa van ogen en mond en tong.
Vervolgens wordt nagegaan hoeveel cm dilatatie aanwezig is. Bij 9cm en als men het hoofdje voel en de slijmlaag weg is, dan is de vrouw klaar om te bevallen.
De vrouw voelt zich misselijk en wordt er dus ook niks gegeven om te drinken. Van de 7 vrouwen zijn er 4 die moesten overgeven.
-Uitvoering:
Hier doet de zwangere vrouw de meeste werk. Zij is degene die moet persen en er wordt niks van medicatie gegeven, tenzij bij onvoldoende contracties. Het gebeurt hier allemaal naturelle! Geen pijn medicatie en quasi niks van begeleiding of ondersteuning.
Dus terwijl dat de vrouw perst, wordt de vagina opening ondersteund en zo nodig wordt er een incisie gemaakt tussen vagina en rectum, de perineum. Eens de hoofd tevoorschijnt komt wordt het kop naar beneden getrokken om de eerste schouder te laten passeren dan wordt het hoofd naar boven getrokken om de tweede schouder te laten passeren. Er volgt veel vruchtwater al dan niet klaar. Als de vruchtwater niet klaar is duidt dit op een trauma, de kleur is dan geel groen. Van de 7 bevallingen was er 1 waarbij de vruchtwater niet klaar was. Tis nog niet gedaan!
Dan moet je aan het hoofd trekken, echt trekken om de rest van het lichaam uit te halen. Je moet wel opletten want het glijdt! De baby wordt dan op de buik gelegd (als die weent) anders wordt er eerst een klopje gegeven aan de rug. De navelstreng wordt dan afgeklemt met 2 kochers waar tussen dient gesneden te worden. De baby wordt wegehaald en opgedroogd en wordt niet gewassen. Pas 6uur later wordt de baby gewassen, want het kindje heeft een beschermlaag, een wit plakkerig slijm. Indien er slijmen in de luchtwegen aanwezig zijn die zorgen voor een obstructie, worden ze geaspireerd. Dan worden er druppels in de ogen gezet tegen infectie en wordt de motoriek nagegaan. De navelstreng wordt dan op 3cm afstand van de buik afgeklemd met een umbilical cord klem. De baby wordt gewogen en dan ingepakt om warmteverlies te voorkomen (lijkt op een echte cadeaux!). De baby wordt op de zijkant gezet en worden de gegevens ingevuld in het registratie boek waar onder andere het uur van geboorte en eventuele complicaties worden genoteerd. Wat ook belangrijk is, is de leefdtijd van het laatste kind indien aanwezig. Gedurende die tijd heeft de vrouw tiijd gehad om te recupereren en wordt de placenta uitgehaald. Dit wordt gedaan door te duwen op de buik, hier is de placenta dan los en komt van zelf uit. Zoniet wordt de placenta manueel verwijderd. De Sage -Femme doet een gyneacologische onderzoek om te zien of alles ok is. Vervolgens wordt een intiem toilet uitgevoerd en bestaat uit een spoeling met water.
De vrouw moet een stuk stof meebrengen en wordt als maandverband gebruikt. Ze wordt dan naar het zaal gebracht en het kindje wordt pas dan aan haar gegeven.
-Nazorg:
Nieuwe moeder en baby installeren in de zaal;
Bedpan verwijderen en placenta, bloed en fecalomen een een groot emmer uitgieten.
Bedpan afwassen met water en instrumenten eerst in een emmer met zeepwater, dan in een emmer met javel water en dan een emmer met spoel water.
Tafel waar de bevalling plaatsvindt wordt dan afgewassen met water en zeep.
Dan is alles klaar om te herbruiken.

Dat is het min of meer. Ik hoop dat ik niks ben vergeten te vertellen.
Nu mijn reflectie:
Mijn eerste indruk was dat alles vuil en onhygienische leek. Steriliteit is echt tot een minimum gehouden. Dat is hier nu eenmaal en had eigenlijk niet beter verwacht op materniteit. Wat ik vooral heb opgemerkt is dat er geen empathie is voor de vrouw. De Sage -Femme is echt droog met haar zorgvragers. Zij moeten haar niet aanraken en krijgen echt geen verzachtende woord, zoals het zal gaan. Als de contractie beginnen moeten de vrouwen zelf naar de tafel stappen en als ze te veel schreeuwen krijgen ze onder hun voeten (manier van spreken). Er heerst niet echt een prettige sfeer, ik had verwacht dat er een sfeer van nieuw leven aanwezig zou zijn maar hier is dat niet zo'n speciale moment.
Ik vond het toch mooi en ik ben door mijn ervaring echt wijzer geworden. Zoiets zou ik nooit kunnen meemaken in Belgie! Of ik nu meer of minder zin heeft om kinderen te krijgen? Mijn visie daarover is niet veranderd. Wat ik wel kan zeggen is dat ik meer op mij gemak voel met kinderen en baby's en dit is te danken aan mijn stage op pediatrie en materniteit.

Van de 7 geborenen waren er 2 jongens en rest waren meisjes. Er was een moeder (nu haar 6de kind) en kon niet geloven dat ze een jongen had want al haar andere kinderen waren meisjes. Ik moest de wikkel deken open doen om haar te tonen dat een degelijk een jongen was.
Er was ook een andere zwangere vrouw dat een bloeddruk van 18/14 mmHg had en al 8cm gedilateerd, dus bijna klaar om te bevallen. De Sage -Femme wou dit verantwoordelijk niet op haar nemen en heeft haar gestuurd naar een andere ziekenhuis (Roi Boudwijn) waar gecompliceerde bevallingen plaatsvinden. In het ziekenhuis Domonique kunnen ze risico bevallingen moeilijk aannemen want ze hebben het materiaal niet voor en er is ook geen operatie kwatier in geval dat de vrouw moet open gesnenden worden.
Wat is er gebeurd? Ze is onderweg bevallen, op straat dus! Ze was nog dicht bij onze ziekenhuis en heeft de Bewaker ons geroepen. Wij kwamen dan terug met het kindje en vrouw naar de zaal om de nodige verzorgingen uit te voeren. De kind is wel en gezond maar de vrouw bleef bloeden!
De Sage -femme heeft besloten om haar met de ambulance naar het andere ziekenhuis te voeren, anders zal ze dood bloeden. Hoe het met haar gaat weet ik niet, hopelijk krijg ik nieuws maandag.
Het was echt een ongeloofelijke nacht, vol spanning. Ik vind de vrouwen hier echt sterk, hun vermogen om pijn te verdragen en op zo'n manier te bevallen is echt niet te vergelijken.
Ik zou toch hier niet willen bevallen (kbedoel in het zieknhuis Dominique). Mijn visie is wel beperkt tot 1 ziekenhuis. Ik weet van Horen en zeggen dat er veel betere ziekenhuizen zijn in Pikine en Dakar en hopelijk krijg ik de kans om ze te zien.
Ik neem veel initiatief om in andere ziekenhuizen te gaan, we zullen zien wat het opbrengt!

Dat was het, kheb wel zo veel meer te vertellen maar hier hou ik het tot een minimum!
De rest vertel ik als ik terug in Belgie ben, Goed?
Ally

Een hele nacht op Materniteit

Salam Malekoum!

Gisteren zat ik op pediatrie waar ik een jongen van 2 jaar tegen kwam. Zijn grootmoeder was op bezoek bij hem thuis in een klien dorpje buiten Dakar, waar ze haar klien zoon zag en besloot hem naar het ziekenhuis te brengen hier in Pikine.

Die jongen heeft het typische beeld van een kwashikor malnutritie, dus grote buik en hoofd met stok armen en benen. Al zijn klieren waren opgezwollen en hij had een vreselijke hoest. De pediater vermoedt TBC en HIV.
Om een bloedtest te doen voor HIV moet de arts de toestemming hebben van de ouders. Aangezien de ouders er niet zijn besloot de arts de verantwoordelijk te nemen van de reultaten. Ze zei als het positief is dan zeggen we gewoon niks en kunnen we aan een behandeling beginnen.
Ik heb ook ontdekt dat er een sociaal dienst bestaat. Voor echt erger gevallen, zoals die jongen die de verzorgingen en medicatie niet kunnen betalen, worden ze gratis. Er is dus hoop voor die jongen, iedereen vingers kruisen dat hij beter wordt!!!!!

Vandaag, eigenlijk deze avond heb ik de nacht van 20uur tot 8 uur s' morgens op materniteit. Ik heb gisteren gevraagd aan de hoofd arts of ik een bevalling mocht bijwonen en hij zei dat er veel bevallingen gebeuren s'avonds. Dus zal ik vanavond mijn eerste bevalling meemaken en dat vind ik gewoon super. Ik hoop dat alles goed verloopt en dat er geen erger complicaties optreden. Als ik kan filmen of foto's nemen zal ik dit zeker doen alhoewel mijn eerste bevalling wil ik meehelpen als ik kan. Als er meer dan één zijn, zal ik de tweede trachten te filmen.
Ik hoop dat ik er goed tegen kan. Ik weet wel niet hoe het in Belgie gebeurt, dus ik kan niet vergelijken. Ik zal in ieder geval mijn ervaring meedelen en Eva (vroedvrouw) leest goed wat ik schrijf want ik zou graag uw mening daarover hebben.

Tot de volgende
Ah ja, ik wil iedereen bedanken die mij berichten achterlaat. Ik vind het zeer leuk jullie meningen te lezen.

Ally

Gaëlle naast een hele hoop vuil.

Voila, eindelijk heb ik een foto kunnen vinden van wat we tegen komen op straat. Dit is overal te vinden. Op elke hoek van de straat gaat iedereen zijn vuil dumpen. Op sommige plaatsen wordt dit opgeraakt anders wordt de hoop verbrand en dat ruik je!

Niet Altijd Mooi en Leuk

Dag beste lezers,

Kheb mijn blog een beetje geanalyseerd en het lijkt meer op een vakantieblog dan wat anders. Dus ga ik ook meer van de harde realiteit aan jullie tonen, want het grotendeels van Senegal leeft in armoede. Het heeft ook zijn charmes, dan bekeken vanuit de ogen van een buitenlander die niet hoeft zo te leven.

De meeste Senegalezen leven in heel slechte hygienische omstandigheden en hebben niet altijd stromend water en elektriciteit. De welstellend hebben dit dan wel.

De staatbeeld is erg vuil. Overal zie je vuiligheid rond liggen, en de mensen leven daartussen. Vuil water wordt in de straten gegooid en ik heb nog geen enkel vuilbak gezien. Hieraan moet echt gewerkt worden om de mensen te Sensibiliseren rond Hygiene. Voor mij is dit een basis principe, want als er geen hygiene en properheid is dan volgt er allerlei dingen zoals ongedierte, parasieten, bacterieen wat dan allerlei ziektes met zich meebrengt.

Dan iets wat je in Belgie niet zal zien is de wegverkeer! Ik vind het persoonlijk grappig hoe dat ze hier rijden. Er zijn geen regels en iedereen doet wat hij zin in heeft. Toch iets dat ik me afvraag, zijn hier dan veel ongelukken? Wel, tot nu toe nog geen gezien. Hier moeten ze dus ook een theorethische examen afleggen en een aantal uren praktijk. De boeken waarvan ze hun theorie leren komen van Frankrijk met beelden van straten in Frankrijk. Echt niet van Toepassing! Dus eenmaals hun rijbewijs doen ze toch wat ze willen. Ah ja, hier in Pikine heb ik nog geen rodelichten gezien, laat staan wegmarkeringen.

Als ik hierover goed nadenk is het echt een corupt systeem. Je zit hier elke dag politie de papieren van de chaffeurs vragen en de chaffeurs moeten dan geld geven. Op één dag komen ze een aantal politie agenten tegen en aan elke van hun moeten ze geld geven.

Dus ze houden zich bezig met geld te verzamelen, voor de rest zie ik geen agenten ander werk doen.

Ik heb vandaag op petite Chirurgie (wondzorg) gestaan en amai Vandaag heb ik een vreselijke wonde gezien.Een mevrouw met een open wonde op haar borst. Blijkt dat het begonnen is met een kliene abces. Het was echt een grot van een wonde met dood weefsel en geel van infectie. Daarvan moest ik een foto maken (ik zal ze doorsturen). Die mevrouw wil geen operatie ondergaan en hoopt dat de wond gaat sluiten. Ik vertelde haar dat ze moest geopereerd worden want anders is ze haar borst kwijt. Ik denk dat ze haar borst zoizo gaan amputeren. we zullen zien. De hoofdverpleegkundige zegt tegen me dat ik niet moet twijfelen als ik een wondzorg doe. Maar het is niet kwestie van twijfelen, eerder niet eens met de manier waarop ze dingen uitvoeren. Levend huid gaan wegsnijden en de wonde nog groter maken zijn geen principes dat ik hanteer. In de namiddag was er een conferentie. Een pharmaceutische bedrijf kwam uitleg geven over hun producten. Ging voornamelijk over de verschillende soorten antibiotica. Ik heb wel een aantal dingen geleerd. Therapie ontrouw is hier hoog, kostprijs is zeer belangrijk en manier van bewaren speelt een rol.Bij ons is het ook zo en vanzelfsprekend. Hier zijn dat echte aandachtspunten. Als een patient langer dan 5 dag antibiotica moet nemen dan gaat hij het niet doen met alle gevolgen. In mijn achterhoofd houden dat ze ook maar verkopers zijn en gaan eender wat zeggen om hun product te verkopen. Preventief antibiotica nemen waren ze aan promoteren bij de vroedvrouwen. Ik was zo blij toen ik hoorde één van de Sage -femme zeggen dat ze dat hier niet doen, kwestie van resistente bacterien te kweken. Awel, zo dom zijn ze nu ook niet (hé hé).Nadien kregen we eten. Nems en kip, maar ik had geen honger dus heeft madame Sougu dit met veel plezier opgegeten. Ik moest ook een paar frisdranken in mijn zak verstoppen voor haar!

Om het dag te besluiten heb ik vanavond een afspraak met Dr. Djob. Hij houdt zich bezig met diabetici in de wijk. Via hem ga ik contacten kunnen leggen en eindelijk beginnen aan mijn interviews. Het zal niet gemakkelijk zijn want de meeste, zoals jullie al weten spreken Wolof. Hopelijk zal Dr. Djob mij bijstaan als Tolk.

Tot de volgende,
Ally

Gaelle en Seydou.

Lekker gegeten. Neexna!!!

Ngor, een eilandje voor koppels

L'Amour!!!

vertrek naar Ngor

Uitzicht langs een kant van het Eilandje

Zooo Mooi!!!!!!

Ikke, op de boot met onze Gids Galla achter mij

Huis van de Sufers op Ngor

Ik en Nele aan het zonnen!

Hello everyone,

Alles gaat super goed met mij, ik begin hier echt mijn draai te vinden. Er is zoveel gebeurd dat ik niet weet waar ik moet beginnen.

Ten eerste, op stage gaat het ok maar niet zo goed voor mijn eindwerk. Ik vind bijna geen diabetici en dit donderdag is Dr. Sec weer weg gegaan om naar het ministerie van gezondheid papieren af te geven. Echt waar, met hem ga ik niet ver geraken dus zijn we aan zoeken voor een andere stage plaats. Het zal waarschijnlijk in Dakar zijn, C.H.U. daar hebben ze een afdeling voor diabetici en hopellijk kan ik daar gaan 2 keer in de week.
In de Domonique ga ik mijn interviews afleggen en hopelijk nog verder doen met mijn stage op pediatrie en petite chirurgie.
Van de week ben ik ziek geweest. De dinsdag en woensdag had ik koorts en vreselijk maagpijn. Hiervoor ben ik met antibiotica gestart. Ik denk dat ik gewoon moet aanvaarden dat mijn maag en darmen nooit 100% zullen zijn.

Ten tweede, zijn we dit weekend naar Ngor geweest. Een prachtige eilandje waar ik kalmte en rust heb gevonden. Dit keer zijn we zelfstandig daar naar toe geweest (zonder Seydou) en het ging tamelijk vlot. De mensen hier zijn echt hulpzaam. Op de Garangay (Witte kliene bussen) was er een mevrouw die op een papiertje schreef dat we moesten opletten op onze zakken want er zijn hier veel dieven. Ik vond dat zo leuk dat ze ons had verwittigd.
Om naar het eiland te gaan hebben we een boot genomen en dat was een hele ervaring. We zijn daar gebleven om te eten en toen de zon onderging zijn we vertrokken.
De nacht was nog niet voorbij. Er was een fuifje in Pikine. Het ging door in de gebouw van "de maison de femme" en begon om 12uur s'nachts. We hebben de hele nacht gedanst en gebabbeld. Op zijn afrikaans dansen is niet zo gemakkelijk. Goed gelachen en de jongeren van de buurt leren kennen zorgt ervoor dat we hier wat thuis voelen.

Vandaag (zondag) zijn we bij Samba gaan eten en was echt lekker (Tjep Gem, de rooie) en een hele disucussie gehad over de plaats van de man en de vrouw. Onder de mannen waren de meningen divers, maar kwam toch op neer dat de vrouw thuis hoort om voor de kinderen te zorgen, eten klaarmaken en het huishoudelijke. Werken moet niet, tenzij de vrouw wenst. De man draagt hier de broek en zonder toestemming van de man mag de vrouw geen beslissingen nemen. Een van de broers zou geen vrouw willen dat meer geld verdient dan hijzelf, een andere broer heeft meer de visie dat achter elke man staat een sterke vrouw en de vrouw draagt de wereld op haar rug. De derde boer was eerder van mening dat de samenleving bepaalt de plaats van man en vrouw en dat hier in Afrika, dankzij religie en cultuur, de man domineert.
Ik vind dat ze allemaal een beetje gelijk hebben. Ik vertelde dat ik een gelijke relatie wil, waar man en vrouw gelijk staan en samen beslissingen en het huishoudelijke enzvr. doen.
Hier zullen de mannen dus nooit koken thuis, dat is de taak van de vrouw. De vrouw zorgt voor de opvoeding en de man brengt het geld binnen.

Nu, er zijn vrouwen die het ook zo willen. Er zijn weer anderen die dat niet willen. Coudu (boekhoudster voor 1N4D) wil een man die maar 1 vrouw wilt en waar ze mag werken.
Om te besluiten is het hier niet eenlijnig (gelijk in Belgie), meningen lopen uiteen.

Na het eten zijn we naar de markt geweest met Coudu om stof te kopen voor een kleedje te maken. My Friday Outfit! Hier wordt er elke vrijdag de mooie kleren aangedaan aangezien vrijdag de "rustdag" is, zoals zondag bij ons.
Ik heb geel en wit genomen van stof en ik vind dit zo'n mooie kleur. Kzal een foto op mijn blog plaatsen.

Dat is het!
De week zit erop en weer vol energie om een nieuwe week te beginnen.
Tot binnenkort
Ally

Petite Chirurgie

Weekend voorbij en echt uitgerust om mijn week te beginnen (kheb meer motivatie). Vandaag heb ik wat initiatief genomen en bepaalde afspraken gemaakt met Madame Sougu.
Ik had haar gevraagd om 1 keer in de week bij de wondzorg afdeling te mogen staan en 1 keer in de week bij materniteit, om een bevalling bij te wonen. Ze zei dat het geen probleem was. Ik moet gewoon doen wat ik denk het best is, want verder krijg ik niet echt een begeleiding.

Dus vandaag ben ik de hele dag bezig geweest met wondzorg. Het waren namelijk veel kinderen die gevallen zijn of verbrand waren. Bij de volwassenen waren het eerder ulcus curis en chronische wonden. Er waren ook zorgvragers die kwamen om hun hechtingen te verwijderen of hechtingen krijgen. Verpleegkundigen hier moeten dus hechten en amai de manier waarop is vrij brut en chaotisch. Sommige wonden waren mooi gehecht met een techniek terwijl anderen gewoon doorheen de huid prikken en kris kras beginnen te hechten.
Er werd geen verdoving gebruikt, dus die mensen en kinderen schreeuwen van de pijn. Toen ik vroeg of ze verdoving hadden en gebruikten dan werd die bovengehaald vanuit dekast en gebruikt.

Er was ook een kindje van 8 jaar om zijn besnijdenis wonden te laten verzorgen. Zijn penis was zo rood en opgezwollen en werd vrij brut verzorgd. Die jonge kreeg slagen omdat hij weenden. Ik kon daar echt niet goed tegen. Hier is dat normaal, kinderen moeten weten wat lijden is, vertelde een van de verpleegsters.

Er werd ook vandaag bij een pasgeborene de oortjes geperst. Met een naald en draad en alcohol werd een gat gemaakt. Misschien kan ik gewoon niet goed tegen kinderen die lijden. Ik vind het zo gruwelijk van tijd. Langs een andere kant moet er verzorgd worden en met weinig middelen, maar de manier waarop is echt Afrikaans.

Ze hebben niet veel materiaal. Compressen (5 op 5cm), verband, wit plakband (een beetje gelijk een Mafix®), kochers, 3 pincetten en vol onscherpe scharen. Om te ontsmetten Dakin® en Isobetadine. Handschoenen worden en gebruikt en ze hebben verdovingsmiddel. Eigenlijk hebben ze heel wat in vgl met sommige centra’s. Als er een zalf moet gebruikt worden zoals Bactroban, moet de zorgvrager die kopen.

Op het einde van de dag heeft een van de verpleegsters me verteld dat Tom van vorig jaar hier ook heeft stage gelopen. Ik had haar gevraagd of ze wist wat over honingzalf en het gebruik ervan in de wondzorg. Ze zei maar ja ja. Ik ga eens vragen aan Tom of hij de zalf heeft proberen te introduceren hier op de wondzorgafdeling. Als dat het geval is dan wordt het niet gebruikt.

Er kreeg een opmerking van een verpleegster dat ik niet moet twijfelen en niet zo zacht moest doen. Het is waar, ik heb schrik om die mensen pijn te doen. Ik ga trachten een juist evenwicht te vinden.

Mijn algemene indruk is goed. Gezien de omstandigheden, proberen ze hun best te doen met wat ze hebben. Steriliteit is hier niet slecht. Er wordt ’s morgens de instrumenten gekookt na gebruik ontsmet om terug te gebruiken. Ik vind gewoon de omgeving en hun Wondzorg kar niet proper.

Wat er allemaal in een week gebeurt

Mijn toekomstige Jembee. Handgemaakt met een verhaal achter.

Ikke, Verpleegster aan het spelen!

Gaëlle en Tina hun was doen op zijn Afrikaans

Meer uitleg is niet nodig zeker!!

Creatief bezig zijn met de Talibes.

Muziek instrumenten aan het maken

Eten, Het Hoe?

Tjep Gem. Plat Nationale van Senegal.

Tis echt lekker

Pasta met schaapvlees en patatten. Speciaal aangepast voor ons.

Hier wordt ons eten gekookt.

uitstapje naar Malika

Nele, Tina en Ik

Onze eerste keer in een Car Rapide

Strandhuisjes te huur in Malika en een Waterput

Lekker gegeten in een Resto -Bar "Les Dunnes"

Hebben zeker 2uur moeten wachten voor frietjes met ei en mosterd en ui. Hmmm

Onze voetjes op strand. Wie weet de welke de mijne zijn?

Terugkeer van Strand!

Senegaleze winkeltje

Dit is onze lieve fruitverkoper. We gaan altijd bij hem om fruit te kopen en vooral omdat hij ons niet probeert in het zak te zetten. Eerlijk man.

Eerste week stage zit erop

Hello everyone, Salem Aleukom!





Ik weet dat ik niet regelmatige ben maar is hier zoveel te doen.


Mijn eerste week stage is voorbij en ik voel me nu op mijn gemak. Ik durf nu ook initiatief te nemen om dingen te doen. Dus zoals jullie al weten zit ik op pediatrie met kliene schatje kindjes. Ze zijn echt zo schatje en zo sterk. de donderdag zit ik samen met Dr. Sec voor consultaties voor diabetici en ook gewone consultaties. Maar dit donderdag kwam hij aan om 12uur en waren de meeste patienten al weg. Ik heb mij wel bezig gehouden met andere dingen zoals vaccinaties toedienen aan zwangere vrouwen. Mijn collega's aanvaarden me en willen dat ik bij hun thuis kom om te eten.

zoals jullie op de foto's zien zijn dat mijn collega's op pediatrie. Op de eerste foto links is de hoofdverpleegster die de consultaties doet. op de tweede foto is Mama Pilba die het administratie bijhoudt van de gevaccineerden. En op foto 3 zijn dat de 2 stagiairs die samen met mij stage lopen.

Ik heb ook gevraagd aan de hoofd vroedvrouw of ik een bevalling zou mogen meemaken, en zei dat het geen probleem was. dat ga echt super zijn. ik ga ook één dag in de week proberen op kliene chirurgie te werken, daar hebben ze het echt nodig. Voor aan wondzorg te doen hebben ze echt niks van materiaal, iso-betadine en een andere ontsmettingsmiddel, compressen en scharen en kochers. Echt zot, daarmee moeten ze het doen. Tom ik ga trachten je honingzalf te introduceren! hopelijk sta ze hier open voor.

Ik heb ook van de week moeten wenen omdat er een mevrouw me vertelde hoe moeilijk het hier zit om te overleven. Ze kwam dus op consultatie bij Dr. Sec en kreeg medicatie voorgeschreven voor hypertensie, paracetomol en een hoest siroop. ze vertelde me dat het haar maanden zal nemen voor ze dit medicatie kan kopen. ze heeft amper geld en medicatie is hier zo duur voor hun. Ze heeft 5 kinderen en zijn er dagen dat ze gewoon niet eten. Dit is voor Veel Senegalezen het geval. ik was daardoor zo triest dat ik mijn tranen niet kon bijhouden. Ik vondt het zo oneerlijk en voelde ik me zo machteloos. Toen de hoofdverpleegster me vroeg waarom ik weenden, zei ze dat het zo is. Het leven hier is zo en dat we moeten trachten te doen wat we kunnen. Ik wou die mevrouw geld geven maar ik mocht niet want ze zei dat het niet de probleem zou oplossen.
Ik kwam thuis (appartement) en vertelde mijn verhaal aan Seydou en Coudou en ze vertelden me dat als ik zo ben dat ik niet kon werken en dat ik wel iets nuttigs doet. Ik ben hier en ik doe een eindwerk waardoor meer mensen zullen weten hoe het hier zit en wat aanleiding zoe geven tot verdere vooruitgang.
Ze hebben me ook hoop gegeven, in die zin dat ik zie dat hun generatie anders denken. Seydou en Coudou willen studeren dat ze geld genoeg hebben om voor hun kinderen te zorgen. ze zijn niet zoals hun ouders die 8 kinderen kopen en de mogelijkheden niet hebben om voor hun te zorgen. Oef ze denken een beetje verder na. Alhoewel dat ik kan begrijpen waarom hun ouders zo denken, heeft veel te maken met hun religie. Ze zeggen als dingen gebeuren is omdat God het zo wil, hun toekomst aan het lot overlaten. Ook het geloof in zichzelf en hun eigen volk is bijna onbestaand. Ze hoopen dat de anderen hun gaan helpen of ze willen naar Europa omdat ze denken dat het hier beter is.
Je wordt hier als blanke als een soort God beschouwd en dat vindt ik zo erg. Overal waar dat je gaat hoor je mensen Toubab roepen en komen ze je groeten en willen je absoluut aanraken. In begin is het leuk maar na een tijdje vind ik het echt overdreven.
Allé we zijn normaal mensen. Ik ben niet rijk en moet ook hard werken voor wat ik wil bereiken. we zijn allemaal hetzelfde. Ze moeten hier leren samenwerken als ze iets willen bereiken. Tis wel niet zo gemakkelijk. Bedoel de Overheid is hier zo corrupt, ze helpen hun eigen volk niet. Als je ziet waar de President woont, amaai wat een enorme Villa. Zelfs veel luxeuzer dan het paleis van de koning (ik zal een foto op mijn blog zetten).

Het zal veel generaties nemen om een kliene verandering te brengen. Hierin heb ik Hoop.

Swat genoeg daarover. Voor de rest zit ik hier echt goed. Ben wel nog niet begonnen aan mijn stageopdrachten en zo, ik laat me eerst aanpassen. Ik heb geen heimwee, miss wel een paar mensen.

Ik ga een aparte tekst schrijven over mijn weekend. Zeg, als er vragen zijn aarzel niet.
Ally