SENEGAL

vrijdag 2 mei 2008

Vertrek en Aankomst in België

Hela iedereen!

Mijn vertrek was niet gemakkelijk. Er zijn zoveel mensen die ik ga missen. Ben aangekomen in België met 2uur vertraging en mijn mama, zusje, grootmoeder en mijn lief stonden er allemaal te wachten. Ik was zo blij iedereen terug te zien.
Mijn eerste indruk was dat het hier koud is, proper en structuur. De mensen lijken allemaal zo grijs en tuurlijk hier op straat zegt niemand geen dag!
Kapot was ik, maar ben toch iets gaan drinken met mijn zusjes. De volgende dag voelde ik me een beetje verloren. Ik wist echt niet met wat beginnen. Ik moet me weer aanpassen aan mijn oud leven en het zal een tijdje nemen, denk ik. Stap voor stap zeg ik altijd!

Nele is mij komen bezoeken en had een heel toffe cadeautje mee! Zo'n een briefje mee met Terug in België..... 't is even wennen. Daarbij kreeg ik allerlei lekkernijen vanuit België! Djeredjef!!!!
We hebben wat bijgepraat en dat deed deugd. Ze vertelde me dat het toch een aantal weken neemt vooraleer je weer alles gewoon wordt.

Iets ter zake: zelfs mijn lichaam moet zich weer aanpassen. Telkens als ik iets eet moet ik naar de wc lopen. Wat ik zal missen en wat ik niet zal missen zal ik op een latere tijdstip zeggen. Ik geef me wat tijd hiervoor!

Wat ik nu al mis:
- De Zon
- Leven buiten
- 's avonds Athaja gaan drinken en lekker praten over van alles
- De mensen begroten

Wat ik thuis apprecieer:
- Water uit de kraan
- Warme douche
- Mijn bed
- Structuur en properheid
- Echte koffie

Tot zo ver. Zaterdag moet ik al gaan werken en van de week heel veel werk voor school!
Ally

dinsdag 29 april 2008

Laatse dag

Het is ongeloofelijk raar vandaag. Afscheid nemen is zo moeilijk! Ik heb liever vlug dag zeggen vooraleer dat het te emotioneel wordt; Ik heb al 2 keer moeten wenen. Seydou gisteren aan het zeggen dat hij me gaat missen en dat hij het moeilijk heeft, want telkens hecht hij zich vast aan "die Belgen". Ik begon te wenen en hij ook. Van de morgen met Maguette was het ook niet simpel. Ze zei dat ik heel goed moest eten want het is de laatse keer dat ze voor mij gaat koken. En weeral moest ik wenen. Ik vind het niet gemakkelijk om afscheid te nemen van mensen waarmee ik 3 maand heb geleefd.

Zaterdagavond:
De traditie hier is dat de laatste weekend voorbehouden wordt aan diegene die vertrekt. Persoon in kwesteie mag dan kiezen wat doen. Ik heb gekozen voor een djembé avond op strand met een vuur! Echt heel gezellig. We hebben gedanst, gespeeld, gelachen, gebabbeld. De omgeving was ongeloofelijk. we zijn naar Malika strand geweest en daar is het pure natuur! Je zag ongeloofelijk veel sterren en de geur van de zee zorgde voor de juiste sfeer. We waren om 5uur 's morgens thuis.

Zondag:
Wou ik lekker zonnen en zwemmen dus zijn we naar Ngor geweest. Om 9uur opgestaan, gegeten en weg! We waren allemaal moe maar wisten dat we op het strand konden slapen. In de later namiddag zijn we lekkere vis gaan eten bij Mama Samba. Zondag avond thee gedronken en vroeg gaan slapen.

Gisteren avond:
Hebben we samen met de jongens, de meisjes, papa afrika en co een etentje georganiseerd. Sofie en ik hebben spaghetti klaargemaakt en meloen en mango's als dessert. Beide lekker, zoals Gaëlle het zegt. Daarna thee op zijn Senegalees! Ik vind dat het een mooie afsluiter is van mijn verblijf hier. We hebben goed gelachen en de herrinneringen van de voorbije maanden naar boven gehaald. Echt leuk!

Zo, en nu zit ik voor de pc met heel veel honger aan het wachten voor het lekker eten van Magutte. Nadien ga ik bij de mensen thuis om dag te zeggen. Van de avond gaan we bij Samba Thee drinken tot dat ik weg moet. In principe komt iedereen mee naar de vlieghaven. Dat vind ik echt leuk, maar tegelijkertijd moeilijk.
Ik ga vooral de lokale mensen missen. Hun warme hart zal ik niet vergeten. De zon en al die kinderen die op straat spelen zal ik ook missen.
Ik verlang naar een warme douche, naar mijn bed en naar mijn familie, vriend en vriendinnen.

Tot in Belgë
Ally

zaterdag 26 april 2008

Om af te ronden een presentatie over diabetes

Van de morgen zijn we (Codou, Maguette, Seydou en ik) heel vroeg opgestaan om alles gereed te maken. Merci voor de hulp! Echt waar

Hier zitten we, Pape Diop en ik. Glycemie testen aan het uitvoeren van de uitgenodigden in de wijk (ook de bekende diabetici). Allemaal nuchter.

Aan de andere kant van de tafel!

Nadien was er een ontbijt voorzien. Koffie, poedermelk, stokbrood met la vache qui riz. En natuurlijk zoetstof (Canderel).

De presentatie. Ik legde het uit in het frans en Serigne Ba in het Wolofs (merci).

Wat een dag!

Ik ben om 5uur s' morgens opgestaan want ik kon niet meer slapen. Zoveel zenuwen voor vandaag, vooral omdat ik schrik had dat het een totaal flop zou worden. We zijn een half uur later begonnen, gezien we op één iemand moest wachten. Zo typisch hier in Senegal, niemand is op tijd. Ik ben wel zeer tevreden eigenlijk want het verliep heel vlotjes. Dus om 8u30 zijn we begonnen met de glycemie testen. Dit was natuurlijk een gelegenheid om nieuwe gevallen te ontdekkenin de wijk. Dan een gratis ontbijt, hiervoor zijn de meeste mensen gekomen (hi hi).

Dan mijn presentatie. Ik heb het heel simpel gehouden met veel foto's. mijn doel was dat mensen weten wat diabetes is en wat ze kunnen en moet doen om complicaties te voorkomen. Ik vond het perssonlijk heel lang, want alles moest vertaald worden. Maar ja, achteraf was er tijd voor vragen! iemand heeft me bedankt en zei dat ze nu pas haar ziekte begrijpt, na zoveel jaren! Dat vond ik heel leuk om te horen. Ik heb toch 1 iemand kunnen bereiken, YES. In het algemeen kreeg ik heel positieve feedback. Nogmaals hartelijk dank aan Alia die voor de organisatie zorgde.

Ally