Kamer voor 3 weeskinderen. Veel ruimte, mooi en proper. Ze zijn beter af dan sommige kinderen die thuis wonen!
Ingang van de Secundaire school voor de rijke kinderen. Wat een extreme Verschil, erg eigenlijk.
Dit weeshuis wordt gefinancierd door Duitsland en bestaat al sinds 19 december 1987. In Senegal zelf zijn er 4 sos-kinderdorpen:in Dakar,in Kaolack,in Louga en in Ziguinchor. Ze brengen hier vooral kinderen onder die wees zijn,kinderen die verlaten zijn of kinderen die in moeilijke sociale omstandigheden leven. Hoe komen ze daar eigenlijk terecht? Wel,de familieleden van die kinderen dienen een aanvraag in bij het weeshuis. Die sturen dan een groep van mensen(directeur,leerkracht,sociale medewerkster en een mama)ter plaatsen om te kijken hoe erg de situatie is. Als de situatie niet dramatisch is kan het zijn dat ze de familieleden gewoon geld toestoppen of hen een opleiding of beroep aanleren. Als het echt dramatisch is worden de kinderen opgevangen in één van de weeshuizen. Daar komen ze terecht in een huis met nog 9 andere kinderen. Die elke onder de hoede staan van een madame. De kinderen kunnen in het dorp naar school gaan. Zowel kleuterschool als lagere school. De kleuterschool heeft zeer veel didactisch materiaal en ook qua onderwijs en lesgeven kan je het vergelijken met ons onderwijssysteem. De werkjes worden opgehangen,er zijn verschillende hoeken in de klas en er is zeer veel ruimte. De kleuters zijn ook opgesplitst volgens leeftijd. De leerkrachten hebben een opleiding gekregen en dus een diploma. Wel worden ze in elke klas ook nog eens bijgestaan door een begeleidster. De kleuters hebben ook een echte dagindeling die redelijk voldoet aan een structuur zoals wij deze kennen binnen het kleuteronderwijs. De kleuters hebben wel maar les tot 12u30 en na hun middagdutje nemen ze nog deel aan allerlei activiteiten. Zo heb je de recreatieruimte waar ze kunnen muziek maken,dansen,foto’s kunnen ontwikkelen,leren batikken,leren naaien en knutselen. Er is ook een bibliotheek met boekjes voor alle leeftijden. Al het materiaal dat aanwezig is in het dorp is afkomstig van giften,zowel van Senegalezen als van Europeanen. In het dorp in Dakar heb je ook een dokterspraktijk,die gebruikt wordt voor kleine ongelukjes. Als de kinderen een erge ziekte of wonde hebben brengen ze hen naar een ziekenhuis. De kinderen mogen het dorp verlaten als ze 14 jaar zijn en ze mogen blijven tot maximum 18 jaar. In het dorp dat we bezocht hebben zijn er 15 huisjes waar dus 150 kinderen ondergebracht kunnen worden. Er is in Dakar ook een opvangtehuis dat open is voor het publiek waar er elke dag 180 kinderen terecht kunnen. Wegens de paasvakantie was deze instelling gesloten en konden we die dus ook niet bezoeken. In Dakar is ook het hoofdbureau van SOS-kinderdorf gelegen.
Secundaire school voor welgestelde studenten
De school telt 2000 leerlingen en is immens groot. Ze kunnen er allerlei richtingen volgen. De klaslokalen dragen allemaal een naam van een streek uit Senegal. De school zelf is gemengd en de studenten hebben een hele dag school. Ze kunnen tijdens de speeltijd zitten op de banken,basketen of voetballen. In elk klaslokaal vind je banken waar ze met 2 leerlingen moeten aanzitten en een groot schrijfbord. De poort vooraan wordt gesloten wanneer de bel gegaan is,zo kunnen de leerlingen niet naar buiten tot de school afgelopen is. Indien ze te laat komen moeten ze zich melden samen met één van hun ouders. In de school bevind zich ook een ziekenkamer waar 8 bedden staan voor leerlingen die zich ziek voelen. Indien er een ernstig ongeval gebeurd is er ook een ziekenwagen(afkomstig van Sint-Niklaas) aanwezig. In de school vind je ook een grote tuin vol met dieren zoals een pauw,vogels en flamingo’s. we hebben ook een kijkje genomen in de leraarskamer,waar enkel maar een mededelingsbord stond en zetels. Wat ons wel opviel was dat er geen koffiezetapparaat aanwezig was,onbewust wordt dit nog steeds gelinkt aan die kamer. De naam van de school was ‘yalla suur en’,wat neerkomt op god beschermt ons. We mochten ook een kijkje nemen in het immense bureau van de directeur waar natuurlijk ook de trofeeën stonden die de school gewonnen had met de voetbal en de basketbal. In het gebouw zelf is ook een vertrek voorzien voor de directeur. Zijn logement bestaat uit 2 verdiepen en ziet er zeer luxueus uit. Wat wel leuk was om te zien was de schoolbel,die nog op de ouderwetse manier geluid werd. Vermits het een privé-school is komt het inschrijvingsgeld ongeveer overeen met wat de studenten in België moeten betalen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten