Hello everyone, Salem Aleukom!
Ik weet dat ik niet regelmatige ben maar is hier zoveel te doen.
Mijn eerste week stage is voorbij en ik voel me nu op mijn gemak. Ik durf nu ook initiatief te nemen om dingen te doen. Dus zoals jullie al weten zit ik op pediatrie met kliene schatje kindjes. Ze zijn echt zo schatje en zo sterk. de donderdag zit ik samen met Dr. Sec voor consultaties voor diabetici en ook gewone consultaties. Maar dit donderdag kwam hij aan om 12uur en waren de meeste patienten al weg. Ik heb mij wel bezig gehouden met andere dingen zoals vaccinaties toedienen aan zwangere vrouwen. Mijn collega's aanvaarden me en willen dat ik bij hun thuis kom om te eten.
zoals jullie op de foto's zien zijn dat mijn collega's op pediatrie. Op de eerste foto links is de hoofdverpleegster die de consultaties doet. op de tweede foto is Mama Pilba die het administratie bijhoudt van de gevaccineerden. En op foto 3 zijn dat de 2 stagiairs die samen met mij stage lopen.
Ik heb ook gevraagd aan de hoofd vroedvrouw of ik een bevalling zou mogen meemaken, en zei dat het geen probleem was. dat ga echt super zijn. ik ga ook één dag in de week proberen op kliene chirurgie te werken, daar hebben ze het echt nodig. Voor aan wondzorg te doen hebben ze echt niks van materiaal, iso-betadine en een andere ontsmettingsmiddel, compressen en scharen en kochers. Echt zot, daarmee moeten ze het doen. Tom ik ga trachten je honingzalf te introduceren! hopelijk sta ze hier open voor.
Ik heb ook van de week moeten wenen omdat er een mevrouw me vertelde hoe moeilijk het hier zit om te overleven. Ze kwam dus op consultatie bij Dr. Sec en kreeg medicatie voorgeschreven voor hypertensie, paracetomol en een hoest siroop. ze vertelde me dat het haar maanden zal nemen voor ze dit medicatie kan kopen. ze heeft amper geld en medicatie is hier zo duur voor hun. Ze heeft 5 kinderen en zijn er dagen dat ze gewoon niet eten. Dit is voor Veel Senegalezen het geval. ik was daardoor zo triest dat ik mijn tranen niet kon bijhouden. Ik vondt het zo oneerlijk en voelde ik me zo machteloos. Toen de hoofdverpleegster me vroeg waarom ik weenden, zei ze dat het zo is. Het leven hier is zo en dat we moeten trachten te doen wat we kunnen. Ik wou die mevrouw geld geven maar ik mocht niet want ze zei dat het niet de probleem zou oplossen.
Ik kwam thuis (appartement) en vertelde mijn verhaal aan Seydou en Coudou en ze vertelden me dat als ik zo ben dat ik niet kon werken en dat ik wel iets nuttigs doet. Ik ben hier en ik doe een eindwerk waardoor meer mensen zullen weten hoe het hier zit en wat aanleiding zoe geven tot verdere vooruitgang.
Ze hebben me ook hoop gegeven, in die zin dat ik zie dat hun generatie anders denken. Seydou en Coudou willen studeren dat ze geld genoeg hebben om voor hun kinderen te zorgen. ze zijn niet zoals hun ouders die 8 kinderen kopen en de mogelijkheden niet hebben om voor hun te zorgen. Oef ze denken een beetje verder na. Alhoewel dat ik kan begrijpen waarom hun ouders zo denken, heeft veel te maken met hun religie. Ze zeggen als dingen gebeuren is omdat God het zo wil, hun toekomst aan het lot overlaten. Ook het geloof in zichzelf en hun eigen volk is bijna onbestaand. Ze hoopen dat de anderen hun gaan helpen of ze willen naar Europa omdat ze denken dat het hier beter is.
Je wordt hier als blanke als een soort God beschouwd en dat vindt ik zo erg. Overal waar dat je gaat hoor je mensen Toubab roepen en komen ze je groeten en willen je absoluut aanraken. In begin is het leuk maar na een tijdje vind ik het echt overdreven.
Allé we zijn normaal mensen. Ik ben niet rijk en moet ook hard werken voor wat ik wil bereiken. we zijn allemaal hetzelfde. Ze moeten hier leren samenwerken als ze iets willen bereiken. Tis wel niet zo gemakkelijk. Bedoel de Overheid is hier zo corrupt, ze helpen hun eigen volk niet. Als je ziet waar de President woont, amaai wat een enorme Villa. Zelfs veel luxeuzer dan het paleis van de koning (ik zal een foto op mijn blog zetten).
Het zal veel generaties nemen om een kliene verandering te brengen. Hierin heb ik Hoop.
Swat genoeg daarover. Voor de rest zit ik hier echt goed. Ben wel nog niet begonnen aan mijn stageopdrachten en zo, ik laat me eerst aanpassen. Ik heb geen heimwee, miss wel een paar mensen.
Ik ga een aparte tekst schrijven over mijn weekend. Zeg, als er vragen zijn aarzel niet.
Ally
Geen opmerkingen:
Een reactie posten