De dag voor het vertrek

zo, zo

Het is zo ver! Morgen neem ik de vlieger richting zon, richting Afrika.
Alles staat klaar en tien keer gecontroleerd, hoe meer ik controleer hoe zenuwachtiger ik word.
Ik heb afscheid genomen van vrienden en familie en besef ik wie belangrijk is voor mij. Mama, Oma, Zusje, Glenda, Dorien, Zuzana en ja jij ook Katia, ga ik allemaal missen! Denis weet goed dat mijn hart van jou is.
Maar, ik kom terug! 3 maanden gaan voorbij vliegen.
Dus morgen vertrek ik om 13u05 richting Casablanca. Daar moet ik 4 uur wachten op mijn volgende vlucht, wat me de tijd geeft om Wolof te leren (lokale taal) en wat foto's te maken. Dan weer de vlieger nemen richting DAKAR en zal daar zijn om 23uur. Ik zal zeker moe zijn, maar vol nieuwsgierigheid van wat te zien van mijn omgeving. Alhoewel ik s'nachts aankom ga ik niet veel zien en moet wachten tot de zon weer opkomt.

Sinds het begin van mijn opleiding wou ik naar het buitenland om als verpleegkunde mijn kennis en kunde te delen en mijn persoonlijke ervaring te doen groeien zodat ik als mens kan ontplooien en leren van het leven. Ik voel mijn toekomstige beroep eerder als een deel van mij en niet louter als een beroep. Dit is zeer belangrijk voor mij. Voila, een beetje uitleg waarom ik naar Senegal ga.

Voor de mensen die het nog niet weten, gaat mijn eindwerk rond Diabetes gezondheidsvoorlichting en preventie en in hoever deze kan en wordt toegepast. Aangezien diabetes (type 2) een groeiend probleem wordt wereldwijd, afhankelijk van verschillende factoren, is er een duidelijk behoefte aan informatie hierrond. Het onderzoek dat ik ga uitvoeren is dus eerder kwalitatief en beschrijvend. Ik ga met interviews aan mijn informatie komen. Zo, weten jullie wat ik daar ga doen.
Mijn stages gebeuren op 3 verschillende plaatsen, in een poste de santé in Pikine, dan bij de zusters met kinderen en vervolgens in een ziekenhuis. Meer zal ik weten eenmaals ter plaatse.

Bij deze ga ik mijn lezers verlaten en tot zeer binnenkort.
Ally